مقایسه پروتکل ذهن آگاهی و قصه گویی بر تاب آوری دانش آموزان دارای اضطراب فراگیر

مهدی برزگر بفروئی¹ فاطمه دهقان نیری²

1) عضو هیئت علمی دانشگاه
2) دانشجوی ارشد روانشناسی

کد IOI مقاله : AZAF-AAZCFE
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/3rd)
چکیده :
    اختلال اضطراب فراگیر در دانشآموزان با کاهش تابآوری همراه است. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی پروتکل ذهنآگاهی و قصهگویی بر تابآوری دانشآموزان دارای اضطراب فراگیر انجام گرفت، روش انجام تحقیق، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با 2 گروه آزمایش و 1 گروه کنترل بود. جامعهی آماری دانشآموزان دارای اضطراب فراگیرِ دوره دوم ابتدایی شهر یزد بودند و با نمونه گیری دردسترس، ابتدا یک مدرسه ابتدایی دخترانه انتخاب شد، سپس پرسشنامه اضطراب فراگیر GAD(7) (اسپيتزر و همکاران،۲۰۰۶) روی دانش آموزان پایه چهارم، پنجم و ششم ابتدایی اجرا گردید و 30نفر از دانشآموزانی که بیشترین نمره را کسب نمودند، بطور تصادفی در سه گروه 10 نفری تحت عنوان گروه آزمایش 1، گروه آزمایش 2 و گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفتند. ابتدا از هر سه گروه، پیش آزمون به عمل آمد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تابآوری کانر و ديويد سون (۲۰۰۳) بود. سپس مداخلات آموزشی (دورهی آموزش درمان مبتنی بر ذهنآگاهی برای گروه آزمایش 1 و آموزش قصهگویی برای گروه آزمایش 2) طی 8 جلسه 70 دقیقهای اجرا گردید. پس از اتمام دورهی آموزشی از هر سه گروه پس آزمون به عمل آمد. داده ها با نرم افزار SPSS 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصل، آموزش ذهنآگاهی اثربخشی بیشتری نسبت به آموزش قصهگویی بر تابآوری دانشآموزان مبتلا به اضطراب فراگیر ندارد (p>0.05)، اما هر دو نوع مداخله تاثیر داشته است. بنابراین پیشنهاد می شود که در خصوص ارتقای تابآوری در دانشآموزان دارای اضطراب فراگیر از هر دو پروتکل استفاده شود.

کلمات کلیدی : اضطراب فراگیر تابآوری پروتکل قصهگویی پروتکل ذهنآگاهی