رابطه بین جهت گیری مذهبی درونی و بیرونی در مردان با انجام خشونت خانگی علیه زنان
رابطه بین جهت گیری مذهبی درونی و بیرونی در مردان با انجام خشونت خانگی علیه زنان
فاطمه علی اکبری1
1) دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
کد IOI مقاله
:
AZDD-AACDZK
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(4icmba.ir)
چکیده :
خانواده کانونی برای مهرورزی و محیطی برای مودت و مهربانی میان اعضای خانواده می باشد. ولیکن بروز خشونت در درون خانواده که عمدتا بر روی زنان صورت میگیرد، این کارکرد را مختل میسازد. با توجه به اینکه اعتقادات مذهبی بهویژه دستوراتی که تأکید بر تکریم و مدارا با زنان دارند، سبب سازش بیشتر زوجین بوده و ضرورتا مذهب براي تداوم و ایفاي نقش خود نیازمند آن است که به عنوان یک پدیده فرهنگی «درونی سازي» شود، این مطالعه به بررسی رابطه جهتگیری مذهبی در مردان با انجام خشونت خانگی علیه زنان پرداخت. پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود. روش گردآوري اطلاعات، روش ميداني و جامعه آماری، مراجعین مراکز درمانی شهر قزوین بودند که تعداد 300 مرد متأهل از طریق نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه خشونت خانگی محسنی تبریزی و پرسشنامه جهتگیری مذهبی آلپورت بود. ابزار تحلیل نیز شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل واریانس و ضریب همبستگی پیرسون بود. نتایج نشان داد بین جهتگیری مذهبی مردان با اعمال خشونت علیه زنان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. مردانی که در جهتگیری درونی مذهب نمره پایینتری کسب کرده بودند خشونت بیشتری نسبت به همسر خود داشتند. آموزههای دینی درونی شده پیشبینی کننده نیرومندی درخصوص انجام خشونتهای خانگی علیه زنان میباشد. لذا میتوان ضمن تقویت رویکرد بیرونی مذهب، به رویکرد درونی آن نیز توجه نمود. بنابراین مداخلاتی که بر پایه ارتقای باورهای مذهبی و درونی شدن آن باشد میتواند از روشهای موثر پیشگیری خشونت علیه زنان باشد.
کلمات کلیدی : خشونت علیه زنان جهت گیری مذهبی خشونت مذهب