شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر کوچینگ (مربیگری) اثربخش در سازمانهای دانشمحور
شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر کوچینگ (مربیگری) اثربخش در سازمانهای دانشمحور
مرسده آدابی1 الهه عسکری2
1) هیات علمی دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، دانشکده مدیریت، گروه مدیریت دولتی، تهران، ایران.
2) کارشناس ارشد رشته مدیریت دولتی، گرایش توسعه منابع انسانی
کد IOI مقاله
:
AZDD-AACKCD
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(4icmba.ir)
چکیده :
زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر کوچینگ (مربیگری) اثربخش در سازمانهای دانشمحور انجام شد.
روش: این پژوهش مبتنی بر روش آميخته و در دو فاز کیفی و کمی بود. در فاز کیفی، جامعه آماری شامل خبرگان در شرکت وندار و خبرگان دانشگاهی بودند. انتخاب نمونه نیز با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و بر اساس اصل اشباع نظری 16 مصاحبه انجام شد. سپس تجزیهوتحلیل دادهها به روش تحلیل مضمون در Maxqda انجام شد. در فاز کمی، جامعه آماری شامل کارکنان شرکت وندار بود که حجم نمونه آماری با استفاده از رابطه کوکران، 112 نفر تعیین شد. برای تأیید یافتههای کیفی و اولویتبندی عوامل از رویکرد مدلیابی معادلات ساختاری در SMARTPLS بهره گرفته شد.
یافتهها: تعداد407 کد اولیه استخراج شد و از تلفیق کدهای متجانس، تعداد 114 مضمون پایه، 23 مضمون سازمان دهنده و 6 مضمون فراگیر ساخته شد. نتایج نشان داد فرایند مربیگری با بار عاملی 940/0 در رتبه اول، عامل سازمانی با بار عاملی 921/0در رتبه دوم، کیفیت رابطه با بار عاملی 895/0 در رتبه سوم، ویژگیهای مربی با بار عاملی 877/0 در رتبه چهارم، عامل محیطی با بار عاملی 772/0در رتبه پنجم و ویژگیهای متربی با بار عاملی 571/0 رتبه ششم اهمیت ازنظر تأثیرگذاری بر کوچینگ اثربخش قرار گرفتند.
نتایج: نتایج نشان داد توسعه و بهسازی سرمایههای انسانی بدون استقرار یک نظام کوچینگ کارآمد و اثربخش امکانپذیر نیست؛ که این بهنوبه خود به لزوم شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر کوچینگ (مربیگری) اثربخش و مناسب موقعیت و شرایط سازمان تأکید دارد.
کلمات کلیدی : کوچینگ بهینهسازی منابع سازمانی رهبری اثربخش سازمان دانشمحور