تحلیل حقوقی فسخ قرارداد مشارکت در ساخت بر اساس شرط عدم توانایی سازنده
تحلیل حقوقی فسخ قرارداد مشارکت در ساخت بر اساس شرط عدم توانایی سازنده
محمد باقر عامری نیا1 نجمه دارنجانی شیرازی2
1) دانشیار گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، یاسوج، ایران.
2) دانشجوی دکتری رشته حقوق خصوصی، گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، یاسوج، ایران.
کد IOI مقاله
:
AZDD-AAZBGF
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(4icmba.ir)
چکیده :
این مقاله به تحلیل حقوقی فسخ قرارداد مشارکت در ساخت بر اساس شرط عدم توانایی سازنده میپردازد. عدم توانایی سازنده به معنای ناتوانی او در انجام تعهدات قراردادی است که میتواند ناشی از مشکلات مالی، عدم تخصص و موانع قانونی باشد. شرط عدم توانایی سازنده به طرفین این امکان را میدهد که در صورت بروز مشکلات، قرارداد را فسخ کنند و از حقوق خود دفاع نمایند. مقاله به بررسی اهمیت این شرط، شرایط لازم برای اعمال آن، و آثار حقوقی ناشی از فسخ قرارداد میپردازد. همچنین، به تحلیل دو نوع عدم توانایی، یعنی عدم توانایی موقت و دائمی پرداخته میشود و تأثیرات هر یک بر روند پروژه مورد بررسی قرار میگیرد. وجود شرط عدم توانایی در قرارداد، به شفافیت و جلوگیری از بروز اختلافات کمک میکند و فرآیند فسخ را تسهیل مینماید. در این راستا، آثار حقوقی فسخ قرارداد، از جمله بازگشت به وضعیت اولیه و امکان جبران خسارت، نیز مورد بحث قرار میگیرد. در نهایت، تأکید میشود که طرفین باید با دقت شرایط و ضوابط قرارداد را بررسی کرده و در صورت بروز مشکلات، از مشاوره حقوقی بهرهمند شوند تا از بروز اختلافات و مشکلات حقوقی جلوگیری کنند. این مقاله به عنوان یک راهنمای جامع برای طرفین قراردادهای مشارکت در ساخت، به ارائه نکات کلیدی و راهکارهای عملی در مواجهه با عدم توانایی سازنده میپردازد.
کلمات کلیدی : فسخ قرارداد مشارکت در ساخت عدم توانایی سازنده مسئولیت حقوقی خسارت ناشی از فسخ راهکارهای پیشگیری