تحلیلی بر ارتباط بین اجزای مدیریت سرمایه در گردش و سودآوری: شواهدی از ایران

تحلیلی بر ارتباط بین اجزای مدیریت سرمایه در گردش و سودآوری: شواهدی از ایران

فرناز رزقی انزابی1 یونس بادآور نهندی2

1) دانشجوی دکتری رشته حسابداری، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران.
2) دانشیار گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران

کد IOI مقاله : AZDD-AZKZEF
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(4icmba.ir)
چکیده :
    سرمایه در گردش (Working capital) از شاخص‌های مالی است، که با کسر کردن بدهی‌های جاری یک شرکت از دارایی‌های جاری محاسبه می‌شود و اغلب نقدینگی عملیاتی را در اختیار شرکت‌ها، سازمان‌ها یا نهادهای دولتی قرار می‌دهد. سرمایه در گردش مجموعه مبالغی است، که در دارایی‌های جاری یک شرکت سرمایه‌گذاری می‌شود. به طور کلی سرمایه در گردش به دارایی های جاری شرکت شامل موجودی کالا و بدهی‌های جاری آن، اطلاق می‌شود. مدیریت سرمایه در گردش (Working Capital Management) ادامه فعالیت شرکت را تضمین می‌کند و با دریافت و پرداخت وجه نقد شناسایی می‌شود. مدیریت سرمایه در گردش درواقع یک استراتژی حسابداری مدیریت است که تمرکز آن بر روی تأمین سطوح موردنیاز برای اجزای سرمایه در گردش شامل دارایی ها و بدهی های جاری است. مدیـریت سرمایه در گردش تضمین می‌کند که یک شرکت جریان پول نقد کافی برای پرداخت بدهی های کوتاه مدت و هزینه های عملیاتی خود در اختیار دارد. پیاده سازی یک سیستم مدیریت سرمایه در گردش یک راه عالی برای بسیاری از شرکت‌هاست تا درآمدهای خود را افزایش دهند. دو جنبه اصلی مدیریت سرمایه در گردش، تجزیه‌وتحلیل نسبت سرمایه در گردش و مدیریت اجزای جداگانه تشکیل‌دهنده سرمایه در گردش است. چند نسبت عملکرد کلیدی سیستم سرمایه در گردش شامل نسبت سرمایه در گردش، گردش موجودی و نسبت وصول است. تحلیل نسبت‌ های مالی باعث می‌شود تا مدیریت حوزه‌هایی را که نیاز به تمرکز بیشتری دارند نظیر مدیریت موجودی‌ها، مدیریت وجه نقد و مدیریت حساب‌های دریافتنی و پرداختی را شناسایی کند. هدف این مطالعه بررسی رابطه بین اجزای مدیریت سرمایه در گردش و سودآوری شرکت‌ها است. نمونه ما شامل 98 شرکت ایرانی است که در بورس اوراق بهادار تهران (TSE) در طی 5 سال از 1398 تا 1402 پذیرفته شده‌اند. این تحقیق از نظر هدف تجربی و از نظر روش توصیفی است. داده‌های مورد نیاز با استفاده از روش کتابخانه استخراج شده‌اند. دوره گردش موجودی، دوره جمع‌آوری مطالبات، دوره پرداخت بدهی‌ها و چرخه تبدیل نقدی به عنوان معیارهای مدیریت سرمایه در گردش و بازده حقوق صاحبان سهام به عنوان معیاری برای سودآوری استفاده شده است. در این تحقیق، نسبت‌های مالی با استفاده از نرم‌افزار اکسل محاسبه شده‌اند. نرم‌افزار Eviews برای آزمون فرضیات استفاده شده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند که رابطه منفی معناداری بین معیارهای مدیریت سرمایه در گردش و سودآوری شرکت‌ها وجود دارد.

کلمات کلیدی : مدیریت سرمایه در گردش سودآوری بازده حقوق صاحبان سهام چرخه تبدیل نقدی