ادغام انرژی خورشیدی در برنامه‌ریزی شهری برای تحقق شهرهای کم‌کربن

سیامک خجسته منش¹

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت شهری دانشگاه تبریز،

محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی معماری،عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(4icacu.com)
چکیده :
با افزایش نگرانی‌های جهانی درباره تغییرات اقلیمی و لزوم کاهش گازهای گلخانه‌ای، نقش انرژی‌های تجدیدپذیر در توسعه پایدار شهرها بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. انرژی خورشیدی به‌عنوان یکی از دسترس‌پذیرترین منابع تجدیدپذیر، می‌تواند از طریق ادغام در طراحی و برنامه‌ریزی شهری به تحقق شهرهای کم‌کربن کمک کند. با این حال، این ادغام در بسیاری از مناطق جهان به‌ویژه کشورهای در حال توسعه، همچنان با چالش‌های نهادی، فنی و اجتماعی مواجه است. در این مقاله، با بهره‌گیری از روش مرور نظام‌مند و تحلیل علم‌سنجی، پژوهش‌های انجام‌شده در حوزه ادغام انرژی خورشیدی در برنامه‌ریزی شهری بررسی شده و شکاف‌های موجود در ادبیات شناسایی می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که علی‌رغم پیشرفت‌های فنی قابل توجه در فناوری فتوولتائیک، همچنان کمبود ابزارهای تصمیم‌یار و چارچوب‌های نظری منسجم برای یکپارچه‌سازی انرژی خورشیدی در فرایندهای برنامه‌ریزی شهری وجود دارد. این مقاله ضمن تبیین مفهوم «برنامه‌ریزی شهری خورشیدی»، پیشنهادهایی برای توسعه سیاست‌های شهری آینده‌نگر ارائه می‌دهد.
کلمات کلیدی : برنامه‌ریزی شهری انرژی خورشیدی شهرهای کم‌کربن فتوولتائیک مجتمع با ساختمان