بررسی معماری مرکز توانبخشی SOCSO در مالزی با رویکرد آموزش حرفه و فن برای بازگشت معلولین به کار

بررسی معماری مرکز توانبخشی SOCSO در مالزی با رویکرد آموزش حرفه و فن برای بازگشت معلولین به کار

فاطمه سروش1 محمد رحمانی قصبه2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه شهاب دانش، قم، ایران.
2) عضو هیئت علمی دانشگاه شهاب دانش، قم، ایران

کد IOI مقاله : AZDE-AADFKE
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی معماری،عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(4icacu.com)
چکیده :
    معلولیت جسمی باعث کاهش استقلال فرد در کار و زندگی می¬شود و این امر شانس استخدام و تجربه¬ی یک زندگی عادی را پایین می¬آورد. توانبخشی پزشکی و توانبخشی حرفه¬ای به عنوان دو ابزار قدرتمند می¬توانند با درمان، کاهش سطح ناتوانی و پرورش توانایی¬های شخص معلول استقلال شخصی، کاری و اجتماعی را به وی برگردانند. دسترسی-پذیری، انعطاف¬پذیری فضایی، انسان¬محوری، تعامل اجتماعی و در نهایت تلفیق آموزش و توانبخشی برای مهارت-آموزی و اشتغال¬زایی چارچوب اصلی طراحی یک مرکز توانبخشی با رویکرد آموزش حرفه و فن را تشکیل می¬دهند. مرکز توانبخشی-آموزشی SOCSO یکی از اولین مراکز توانبخشی-مهارت¬آموزی تلفیقی برای معلولین جسمی است. به همین دلیل در این مقاله با به کارگیری روش توصیفی-تحلیلی بررسی شد که آیا این چارچوب در طراحی مرکز توانبخشی-آموزشی SOCSO رعایت شده است یا خیر. با بررسی کانسپت¬های اصلی طراحی این مرکز مشخص شد که تا حد زیادی با اصول طراحی مرکز توانبخشی با رویکرد آموزش حرفه و فن تطابق دارد اما باز هم جای پیشرفت وجود دارد. با این حال اجرای اصولی توانبخشی با رویکرد آموزش حرفه¬وفن باعث بازگشت 70% از معلولین این مرکز به دنیای کار شده است.

کلمات کلیدی : طراحی مرکز توانبخشی توانبخشی حرفه¬ای آموزش حرفه و فن دسترسی¬پذیری اشتغال معلولین