عدالت فضایی در دسترسی به فضای سبز : بررسی نابرابری‌ها و راهکارهای ایجاد عدالت در توزیع فضای سبز شهری

عدالت فضایی در دسترسی به فضای سبز : بررسی نابرابری‌ها و راهکارهای ایجاد عدالت در توزیع فضای سبز شهری

احمد آزادی سمرغاوه1 میثم محمودی نیا2 پروانه نظام الملکی3 احسان جلیلی4

1) کارشناس ارشد باغبانی و کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز مشهد
2) کارشناس ارشد حشره شناسی و کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز مشهد
3) کارشناس ارشد آگرواکولوژی و کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز مشهد
4) کارشناس زراعت و اصلاح نباتات و کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز مشهد

کد IOI مقاله : AZDE-AZHAFZ
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی معماری،عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(4icacu.com)
چکیده :
    این مقاله به بررسی مفهوم عدالت فضایی در دسترسی به فضای سبز شهری پرداخته و نابرابری‌های موجود در توزیع این فضاها را تحلیل می‌کند. با توجه به اهمیت فضای سبز در بهبود کیفیت زندگی شهری، سلامت روان و فیزیکی شهروندان، نابرابری‌های فضایی می‌تواند تأثیرات منفی عمیقی بر جامعه داشته باشد. نظریه های موجود در خصوص عدالت فضایی، معیارهای اصلی سنجش عدالت فضایی و موانع موجود در برابر دسترسی برابر به فضای سبز نیز مورد بررسی قرار گرفته اند. این موانع شامل عوامل اقتصادی، اجتماعی و جغرافیایی می‌شوند که برخی از گروه‌های اجتماعی و مناطق جغرافیایی را از مزایای فضای سبز محروم می‌کنند. علاوه بر این، مقاله به بررسی راهکارهای عملی برای بهبود عدالت فضایی در توزیع فضای سبز شهری می‌پردازد. این راهکارها می‌توانند شامل برنامه‌ریزی و طراحی شهری بهینه، مشارکت جامعه در تصمیم‌گیری‌ها، و تهیه سیاست‌های حمایتی برای مناطق کمتر برخوردار باشند. در نهایت، اهمیت ایجاد یک رویکرد جامع و یکپارچه برای تحقق عدالت فضایی مورد تأکید قرار گرفته و پیشنهاد می‌کند که تمامی ذینفعان، از جمله دولت‌ها، جوامع محلی و نهادهای غیردولتی، باید در فرآیندهای برنامه‌ریزی و توسعه شهری مشارکت فعال داشته باشند.

کلمات کلیدی : عدالت فضایی فضای سبز شهری نابرابری برنامه ریزی شهری