پیشنیازهای فرهنگی در تصحیح اسناد و نسخ خطی منتشرنشده

سید مهدی عسکری¹

1) کارشناس ارشد زمین‌شناسی - زبان و ادبیات فارسی؛ موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

کد IOI مقاله : AZDF-AZDEDK
محل انتشار : دومین همایش بین المللی تحقیق و تصحیح نسخه های خطی ایران، یکم آبان 1402، تهران(https://makhtootat.ir/%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-2/)
چکیده :
    هر شخصی هم از تاریخ سهم دارد هم نسبت به آن مسئول است؛ زیرا تاریخ، حق‌الناس است! تصحیح مخطوطات به‌عنوان گنجینه‌های تاریخی به دانشی چندوجهی، تعهدات اخلاقی و ظرفیت نقدپذیری نیازمند است. در این مقاله ضمن نقدی بر چگونگی تصحیح و انتشار مجموعه‌های اسناد و نسخ خطی منتشرنشدۀ مربوط به تاریخ قومی و خانوادگی و مشاهیر و علمای محلی، دربارۀ حقوق صنفی و معنوی اهل قلم، مطالبی اصلی و کلی در فرم و ساخت یک اثر فرهنگی و تاریخی بیان شده و با برشمردن دو بال پژوهش یعنی بضاعت علمی و کرامت اخلاقی، انتقادی نیز به بی‌طرفی مجلات علمی-پژوهشی در قبال ناهنجاری‌های حوزۀ نشر و نادیده‌گرفتن و در اولویت‌ نبودن حقوق و اصول فرهنگی و اخلاقی در آن، صورت گرفته و در کنار بیان ضرورت شناخت و رعایت پیشنیازهای فرهنگی شامل اولویت‌سنجی تصحیح، مرجع‌شناسی نسخ و... در تصحیح مخطوطات منتشرنشدۀ قومی و محلی، تأسیس خانۀ قلم در هر منطقه به منظور جمع‌آوری و آموزش بایسته‌ها، آسیب‌شناسی پژوهش و پاسبانی از حقوق اهل کتاب به‌عنوان اساسی‌ترین اقدام برای بهبود وضعیت فرهنگ، به متولیان و فعالان فرهنگی پیشنهاد شده است.

کلمات کلیدی : تصحیح مخطوطات تاریخ محلی اخلاق در پژوهش نقدگریزی کتاب‌سازی