آینده پژوهی معماری برای بیماران ام اس

آینده پژوهی معماری برای بیماران ام اس

هادی آدینه قهرمانی1 شبنم اکبری نامدار2 حسن ستاری ساربانقلی3

1) دانشجوی دکتری معماری، واحدتبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ،تبریز،ایران.E-mail:
2) استادیارگروه معماری، واحدتبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ،تبریز،ایران.E-mail:
3) دانشیار گروه معماری ، واحدتبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ،تبریز،ایران.E-mail:

کد IOI مقاله : AZEA-AAZCFA
محل انتشار : اولین کنفرانس ملی چشم انداز آینده شهرها با محوریت توسعه پایدار فرهنگی و شهر خلاق(fcitymarvdashtiau.ir)
چکیده :
    آینده پژوهی معماری برای بیماران مبتلا به ام اس (مولتیپل اسکلروزیس)، به عنوان چارچوبی نوین، بر طراحی فضاهای درمانیِ سازگار با نیازهای جسمی، روانی و اجتماعی این گروه متمرکز است. با توجه به ماهیت پیشرونده و ناتوان کننده بیماری، معماری آینده در این حوزه میبایست از رویکردی «انسان محور» و «بین رشته ای» پیروی کند تا محیط هایی ایمن، کارآمد و کاهش دهنده استرس را فراهم سازد. مطالعات نشان می دهند که تلفیق اصول روانشناسی محیطی با فناوریهای هوشمند (نظیر سیستم های تطبیقی نورپردازی و کنترل دما) و بهره گیری از عناصر طبیعی (مانند نور خورشید، فضای سبز و مصالح سازگار با اقلیم) تأثیر مستقیمی بر بهبود عملکرد حرکتی، کاهش خستگی و تقویت سلامت روان بیماران دارد. جهت دهی به این روند نیازمند بازتعریف استانداردهای طراحی فضاهای درمانی و مسکونی بر پایه شواهد عصبی-رفتاری است. چالش اصلی در این مسیر، همسویی سیاستهای شهری و نظام های سلامت با نیازهای خاص بیماران ام اس، به‌ویژه در مناطق با شیوع بالا مانند خاورمیانه است. این پژوهش استدلال می‌کند که معماری آینده برای بیماران ام اس نه‌ تنها به بهبود کیفیت زندگی فردی کمک می‌کند، بلکه با کاهش هزینه‌های مراقبت بلندمدت و تقویت عدالت اجتماعی در دسترسی به فضاهای درمانی، به‌عنوان عاملی کلیدی در توسعه پایدار شهری عمل خواهد نمود. تحقق این چشم انداز مستلزم همکاری معماران، نورولوژیستها، متخصصان فناوری و جوامع محلی است.

کلمات کلیدی : آینده پژوهی معماری روانشناسی محیطی بیماری ام اس طراحی فضاهای درمانی فضای بیمار محور