مهندسی معماری برای بیماران ام اس
مهندسی معماری برای بیماران ام اس
هادی آدینه قهرمانی1 شبنم اکبری نامدار2 حسن ستاری ساربانقلی3
1) دانشجوی دکتری معماری، واحدتبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ،تبریز،ایران.E-mail:
2) استادیارگروه معماری، واحدتبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ،تبریز،ایران.E-mail:
3) دانشیار گروه معماری ، واحدتبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ،تبریز،ایران.E-mail:
کد IOI مقاله
:
AZEA-AAZCFZ
محل انتشار :
اولین کنفرانس ملی چشم انداز آینده شهرها با محوریت توسعه پایدار فرهنگی و شهر خلاق(fcitymarvdashtiau.ir)
چکیده :
این مطالعه با هدف شناسایی اصول طراحی معماری سازگار با نیازهای بیماران مبتلا به ام اس (مولتیپل اسکلروزیس) انجام شده است. ام اس به عنوان یک اختلال عصبی، چالشهای متعددی مانند محدودیت های حرکتی، خستگی مفرط، حساسیت به نور و دما، و اختلالات تعادل و بینایی ایجاد میکند که نیازمند بازنگری در مفاهیم رایج طراحی فضاهای درمانی و عمومی است. با استفاده از روش شناسی ترکیبی مبتنی بر مرور سیستماتیک ادبیات، تحلیل موارد مطالعاتی، و مشارکت ذینفعان (معماران، متخصصان نورولوژی، و بیماران)، اصول کلیدی طراحی استخراج شدند. یافته ها نشان میدهند که طراحی باید بر دسترسی پذیری فضایی ، تنظیم حسی ، آسایش حرارتی ، و امنیت حرکتی متمرکز شود. همچنین، استفاده از نشانه های لمسی-بصری برای بهبود جهت گیری فضایی و اجتناب از پیچیدگی های بصری ضروری است. نتایج حاکی از آن است که رعایت این اصول نه تنها کیفیت زندگی بیماران را ارتقا میدهد، بلکه به طراحی فراگیرتر برای سایر گروههای دارای محدودیتهای حرکتی-حسی نیز کمک میکند.
کلمات کلیدی : بیماری ام اس طراحی معماری دسترسی پذیری اختلالات عصبی محیط های فراگیر