نفقه اقارب در فقه اسلام و حقوق ایران با مطالعه تطبیقی در حقوق جهان
نفقه اقارب در فقه اسلام و حقوق ایران با مطالعه تطبیقی در حقوق جهان
عبدالحسین چیتساز1 سمیه بنائیان دستجردی2
1) کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی نطنز،
2) کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی بندرگز،
کد IOI مقاله
:
AZGA-AABCGD
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/5th)
چکیده :
زمینه تحقیق: نفقۀ اقارب به عنوان یک نهاد حقوقی-فقهی در نظام حقوقی ایران، ریشه در منابع اسلامی (قرآن و سنت) داشته و کارکرد حمایتی از اعضای نیازمند خانواده را بر عهده دارد. این نهاد در بسیاری از نظامهای حقوقی جهان با تفاوتها و تشابهاتی قابل مشاهده است.
هدف و روش پژوهش: این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی مبانی فقهی و حقوقی نفقۀ اقارب در ایران و مقایسۀ آن با نظامهای حقوقی سایر کشورها پرداخته است.
نتایج و یافتهها: یافتهها نشان میدهد در حقوق ایران، نفقه به عنوان تکلیف قانونی مرد در قبال همسر و خویشاوندان نسبی (با ترتیب خاص) تثبیت شده است. در مقایسه با دیگر کشورها، تفاوتهای قابل توجهی در معیارهای تعیین میزان نفقه (ثابت یا نیازمحور)، دامنۀ مستحقین (تنها همسر یا شامل اقارب) و اولویتبندی پرداخت وجود دارد. این تفاوتها عمدتاً متأثر از عوامل فرهنگی، دینی، اقتصادی و سیاستهای خانوادهمحور هر جامعه است. نتایج حاکی از آن است که نهاد نفقه در ایران با حفظ اصالت فقهی، از انعطاف لازم برای پاسخگویی به نیازهای خانواده برخوردار است.
کلمات کلیدی : نفقه اقارب فقه اسلامی حقوق خانواده مطالعه تطبیقی نظامهای حقوقی جهان