تأثیر تصویرسازی ذهنی و تداخل زمینه‌ای بر کارآمدی کارگران پتروشیمی‌های ایران

تأثیر تصویرسازی ذهنی و تداخل زمینه‌ای بر کارآمدی کارگران پتروشیمی‌های ایران

سینا محمدی1

1) دکتری‌ روانشناسی‌ ورزش، دانشکده روانشناسی‌، دانشگاه متروپولیتن‌، کاردیف‌، ولز

کد IOI مقاله : AZGA-AADBEK
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/5th)
چکیده :
    چکیده هدف اصلی این پژوهش، بررسی تأثیر تصویرسازی ذهنی و تداخل زمینه‌ای بر کارآمدی کارگران شاغل در پالایشگاه‌های پتروشیمی ایران می‌باشد. این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد نیمه‌آزمایشی طراحی شده است که از طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بهره برده است. جامعه آماری شامل کلیه کارگران پتروشیمی کشور با تعداد حدود ۸۰۰ نفر بود که بر اساس نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای، ۲۶۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه‌ها به سه گروه مداخله‌ای شامل گروه تصویرسازی ذهنی، گروه تداخل زمینه‌ای و گروه کنترل تقسیم شدند. مداخلات آموزشی به مدت چهار هفته و در قالب ۲۰ جلسه برای گروه‌های آزمایشی اجرا گردید. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه‌های استاندارد و بومی‌شده تصویرسازی ذهنی و کارآمدی شغلی استفاده شد که از نظر روایی و پایایی مورد تأیید قرار گرفتند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و آزمون‌های تعقیبی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که مداخلات تصویرسازی ذهنی و تداخل زمینه‌ای به طور معناداری موجب افزایش کارآمدی شغلی در کارگران گردیده است (p < 0.001). اثر تصویرسازی ذهنی در مقایسه با تمرین در شرایط پرتداخل زمینه‌ای از شدت بیشتری برخوردار بود. این یافته‌ها با مطالعات پیشین در حوزه روانشناسی ورزش و آموزش مهارت‌های شغلی همسو می‌باشند. علاوه بر این، نتایج نشان داد که به کارگیری روش‌های شناختی-رفتاری می‌تواند به طور مؤثری عملکرد نیروی کار صنعتی را ارتقاء بخشد. محدودیت‌هایی از قبیل کنترل ناکامل برخی عوامل محیطی و فردی در پژوهش وجود داشت که می‌تواند نتایج را تحت تأثیر قرار دهد. پیشنهاد می‌شود که در پژوهش‌های آینده به کنترل دقیق‌تر این عوامل توجه شود. همچنین، سازمان‌های صنعتی و مدیران منابع انسانی می‌توانند با استفاده از این روش‌ها به بهبود عملکرد کارکنان کمک کنند. به طور کلی، نتایج این پژوهش تأکید بر اهمیت آموزش‌های هدفمند و به‌روز برای افزایش بهره‌وری نیروی کار دارد. استفاده از تصویرسازی ذهنی به عنوان یک ابزار مؤثر در افزایش دقت، سرعت عمل و کیفیت تصمیم‌گیری توصیه می‌شود. تمرین در شرایط پرتداخل زمینه‌ای نیز می‌تواند موجب افزایش انعطاف‌پذیری و سازگاری شغلی گردد. با توجه به نتایج به دست آمده، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی ترکیبی برای کارکنان طراحی و اجرا شود. همچنین توجه به بهبود شرایط محیطی و روانی کارگران می‌تواند اثربخشی مداخلات را افزایش دهد. این پژوهش گامی مهم در راستای ارتقای کارآمدی نیروی انسانی در صنایع حساس کشور می‌باشد. از این رو، مدیران و سیاست‌گذاران باید اهمیت ویژه‌ای به آموزش‌های شناختی در محیط‌های کاری صنعتی بدهند. در نهایت، این مطالعه زمینه‌ساز تحقیقات گسترده‌تر در حوزه کاربرد روانشناسی ورزشی و مهارت‌های شغلی خواهد بود.

کلمات کلیدی : تصویرسازی ذهنی تداخل زمینه‌ای کارآمدی شغلی آموزش مهارت‌های شغلی