آشفتگی‌های‌ لیبرالیسم‌ ایرانی‌ در ساحت‌ فکر سیاسی‌ انقلاب اسلامی ایران

آشفتگی‌های‌ لیبرالیسم‌ ایرانی‌ در ساحت‌ فکر سیاسی‌ انقلاب اسلامی ایران

سحر صنیعی1

1) نویسنده اصلی

کد IOI مقاله : AZGA-AAEGGF
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/5th)
چکیده :
    نوع نگاه و تعریف‌ لیبرالیسم‌ در ایران همواره محل‌ بحث‌ و منازعه‌ بوده و گاه تا علت‌العلل‌ تمامی‌ پیشرفت‌ها و کامیابی‌های‌ تمدن غربی‌ ارتقاء یافته‌ و گاه چنان در تعریف‌ چارچوبها و مبانی‌ آن دچار انحراف و درماندگی‌ گشتیم‌ که‌ بحث‌ لیبرالیسم‌ در مفاهیم‌ بنیادینی‌ مانند آزادی‌ و قانونمداری‌ و دموکراسی‌خواهی‌ و حقوق اولیه‌ بشر تقلیل‌ داده شده و فراتر نرفته‌ است‌. لیبرالیسم‌ در ایران مفهومی‌ پیچیده و سهل‌ ممتنع‌ است‌ و گاه در مسیری‌ متضاد با جریان اصلی‌ آن در خاستگاه پیدایش‌ یعنی‌ غرب طی‌ مسیر می‌کند. لیبرالیسم‌ در برخورد اول و با کمی‌ اغماض با شاخصه‌هایی‌ مانند آزادمنشی‌، اومانیسم‌، اولویت‌ و اصالت‌ علم‌، توجه‌ خاص با مباحث‌ حقوق بشری‌ و اعتقاد به‌ دموکراسی‌ بعنوان ناگزیرترین‌ شیوه حکومت‌داری‌ شناخته‌ می‌شود ولی‌ با نگاهی‌ به‌ پیشینه‌ تاریخی‌ لیبرالیسم‌ و چگونگی‌ ورود آن به‌ ایران با چهرهها، رویکردها و مباحث‌ تئوریکی‌ روبرو می‌شویم‌ که‌ با مفهوم لیبرالیسم‌ غربی‌ فاصله‌ای‌ بنیادین‌ دارند. این‌ مقاله‌ در پی‌ آن است‌ تا به‌ بررسی‌ دلایل‌ پراکندگی‌ و آشفتگی‌ در تعریف‌ لیبرالیسم‌ و مولفه‌های‌ اصلی‌ آن در سپهر فکری‌ و تئوری‌پردازی‌ سیاسی‌ ایران بپردازد و نگاهی‌ داشته‌ باشد به‌ مفهوم لیبرالیسم‌ ایرانیزه شده در چارچوب فکر سیاسی‌ در ایران.

کلمات کلیدی : لیبرالیسم‌ فکر سیاسی‌ ایران فردگرایی‌ دولت‌ رانتیر استبداد شرقی‌