بررسی عوامل مؤثر بر سالخوردگی در شهر اهواز
بررسی عوامل مؤثر بر سالخوردگی در شهر اهواز
رعنا مددی1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه آزاداسلامی، شوشتر، ایران -
کد IOI مقاله
:
AZGA-AZFBBZ
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/5th)
چکیده :
یکی از مسائل مهم در سال¬های اخیر، موضوع سالمندی و سالخوردگی است. سالمندی پدیدهای است که بوسیلۀ تغییرات بیولوژی، فیزیولوژی و عوامل اجتماعی فرهنگی ایجاد می¬شود. هدف از این پژوهش شناخت علل افزایش سالخوردگی جمعیت شهر اهواز میباشد. روش تحقیق، پيمايشي و واحد تحليل فرد و سطح تحليل، خرد است. شیوه نمونهگیری، روش تلفیقی یا ترکیبی با دو تکنیک خوشهای چندمرحلهای و تصادفی ساده است و حجم نمونه طبق فرمول كوكران 380 نفر میباشد. ابزار گردآوري دادهها، پرسشنامه محقق ساخته است. روش تجزيه و تحليل دادهها، آزمون کی دو، ضریب همبستگی اسپیرمن و تحليل رگرسيون چندمتغيره با استفاده از نرمافزار SPSS است. از اعتبار صوری جهت سنجش اعتبار (روایی) استفاده شد و ضریب آلفای کرونباخ(اعتماد یا پایایی) برای متغیرها بیشتر از 7/0 و در سطح نرمال است.
یافته¬های تحقیق نشان میدهد که میانگین سن افراد 6/69 سال است. حدود 6/82 درصد سالخورده جوان(60 تا 74 سال)، 3/15 درصد سالخورده میانه(75 تا 89 سال) و 1/2 درصد سالخورده پیر(بالای 90 سال) هستند. نتایج نشان میدهد که بین متغیرهای سیاستهای جمعیتی و وضعیت اقتصادی با میزان سالخوردگی جمعیت رابطه مثبت و مستقیم و بین میزان تحصیلات با سالخوردگی جمعیت رابطه منفی و معکوس وجود دارد. طبق آزمون کی دو بین نوع شغل و نوع خانواده با میزان سالخوردگی جمعیت رابطه معنادار وجود دارد. بین تعهد مذهبی و شرایط اجتماعی با میزان سالخوردگی جمعیت رابطه وجود ندارد. تحلیل رگرسیونی نشان داد 1/37 درصد از تغییرات میزان سالخوردگی جمعیت به متغیرهای مستقل مربوط میشود و متغیرهای وضعیت اقتصادی و تحصیلات تأثیر بیشتری در میزان سالخوردگی جمعیت دارند.
کلمات کلیدی : سالخوردگی جمعیت سیاست جمعیتی وضعیت اقتصادی شرایط اجتماعی تعهد مذهبی