بررسی شخصیت‌های تاریخی در حکایت‌های مثنوی معنوی

بررسی شخصیت‌های تاریخی در حکایت‌های مثنوی معنوی

خلیل ابراهیمی1

1) مدیر عمومی ژورنال‌های دانشگاه هرات، هرات، افغانستان

کد IOI مقاله : AZGA-AZFHDD
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/5th)
چکیده :
    مقاله حاضر به بررسی شخصیت‌های تاریخی در حکایت‌های مثنوی معنوی مولانا جلال‌الدین محمد بلخی می‌پردازد. مولانا به عنوان یک شخصیت‌پرداز ماهر، از شخصیت‌های تاریخی، عرفانی و مذهبی برای خلق حکایت‌های خود بهره برده است. این موضوع به چالش واقعی و غیرواقعی بودن شخصیت‌های تاریخی در مثنوی معنوی می‌انجامد، زیرا تا زمانی که شواهد مستند درباره‌ی این شخصیت‌ها ارائه نشود، اعتبار آن‌ها زیر سؤال خواهد بود. هدف اصلی این تحقیق، تحلیل شخصیت‌های تاریخی موجود در مثنوی و تعیین ویژگی‌های شخصیتی آن‌هاست. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از منابع معتبر علمی انجام شده است. شخصیت به عنوان یک مفهوم در ادبیات، به افرادی اطلاق می‌شود که در داستان‌ها و نمایشنامه‌ها ظاهر می‌شوند و باید ویژگی‌های روانی و اخلاقی قابل‌قبولی داشته باشند. مولانا در خلق شخصیت‌های خود، از انواع مختلف شخصیت‌ها استفاده می‌کند که شامل شخصیت‌های تاریخی، تمثیلی و مذهبی می‌شود. این مقاله به بررسی این نکته می‌پردازد که چگونه شخصیت‌های تاریخی در مثنوی معنوی نه تنها به غنای داستان‌ها کمک می‌کنند؛ بلکه توانایی مولانا در شخصیت‌پردازی را نیز نشان می‌دهند. در نهایت، مقاله به این سؤالات پاسخ می‌دهد که شخصیت‌های تاریخی در حکایت‌های مثنوی چه ویژگی‌هایی دارند و آیا وجود آن‌ها واقعیت دارد یا خیر.

کلمات کلیدی : شخصیت‌های تاریخی مثنوی معنوی مولانا جلال‌الدین محمد بلخی تحلیل ادبی