سیستمهای آبیاری هوشمند و مدیریت آب در فضاهای سبز و کشاورزی شهری: تحلیلی بر پایه فناوریهای نوین

سیستمهای آبیاری هوشمند و مدیریت آب در فضاهای سبز و کشاورزی شهری: تحلیلی بر پایه فناوریهای نوین

سید مجید حسینی پناه1 احمد آزادی سمرغاوه2 سمیه شعبانی اقطائی3 مجتبی زمانی4 عاطفه علیرضائی بجستانی5

1) کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری مشهد
2) کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری مشهد
3) مسئول امور قراردادها، سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری مشهد
4) کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری مشهد
5) کارشناس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری مشهد

کد IOI مقاله : AZGB-ABEADG
محل انتشار : یازدهمین کنگره سالانه ملی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(11icsau.ir)
چکیده :
    افزایش شتابان جمعیت شهری در دهه‌های اخیر، همراه با تشدید پدیده تغییرات آب‌وهوایی، فشار بی‌سابقه‌ای بر منابع محدود آب وارد ساخته و ضرورت بهره‌گیری از رویکردهای نوین در مدیریت بهینه آب، به‌ویژه در بخش‌های کشاورزی شهری و فضای سبز، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. در چنین شرایطی، استفاده از فناوری‌های نوین برای بهینه‌سازی مصرف آب، کنترل هوشمند آبیاری و ارتقای بهره‌وری سیستم‌های شهری، به‌عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار شهری مطرح است. تمرکز اصلی این پژوهش بر بررسی کاربرد فناوری‌های نوظهوری همچون اینترنت اشیاء، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در طراحی و پیاده‌سازی سامانه‌های نوین مدیریت منابع آب است. در این راستا، با گردآوری، استخراج و تحلیل نظام‌مند مقالات علمی معتبر بین‌المللی، تلاش شده است تا تصویری روشن از وضعیت کنونی، روندهای پژوهشی و مسیرهای آینده در این زمینه ارائه شود. تحلیل انجام‌شده نشان می‌دهد که ادغام حسگرهای متنوع(از جمله سنسورهای رطوبت خاک، دما، تبخیر و بارش)، پلتفرم‌های داده‌محور و الگوریتم‌های پیشرفته یادگیری، می‌تواند به دستاوردهایی چشمگیر در صرفه‌جویی مصرف آب، افزایش راندمان انرژی، بهینه‌سازی الگوهای آبیاری، و در نهایت کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی منجر شود. با این حال، مطالعات نشان می‌دهد که تحقق کامل این مزایا مستلزم غلبه بر چالش‌های متعدد است. هزینه‌های اولیه بالا برای تأمین تجهیزات و زیرساخت‌ها، پیچیدگی فنی و نیاز به تخصص‌های میان‌رشته‌ای، مشکلات مربوط به یکپارچه‌سازی سیستم‌ها و استانداردسازی داده‌ها، و نیز نگرانی‌های امنیت سایبری و حریم خصوصی داده‌ها از جمله موانع اساسی در مسیر توسعه و استقرار این فناوری‌ها به‌شمار می‌روند. یافته‌های این مقاله می‌تواند چارچوبی کاربردی و راهبردی برای پژوهشگران، مهندسان محیط‌زیست، برنامه‌ریزان شهری و سیاست‌گذاران فراهم آورد تا با اتکا به آن، به طراحی و اجرای راهکارهای پایدار و هوشمند مدیریت آب در شهرهای آینده بپردازند.

کلمات کلیدی : آبیاری هوشمند اینترنت اشیاء یادگیری ماشین مدیریت آب شهری فضای سبز پایدار بهرهوری آب