معماری روایی در پارک‌های موضوعی

معماری روایی در پارک‌های موضوعی

محمدصادق فلاحت1 صدیقه انوشا2

1) دانشیار گروه معماری، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران -
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

کد IOI مقاله : AZGB-AZFHDE
محل انتشار : یازدهمین کنگره سالانه ملی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(11icsau.ir)
چکیده :
    در پارک‌های موضوعی، اصول طراحی روایی به شیوه‌ای به کار گرفته می‌شوند که بازدیدکنندگان را در تجربه‌ای چندلایه و تعاملی از روایت‌های محلی غوطه‌ور می‌سازند. این پارک‌ها نه تنها محیطی برای سرگرمی هستند، بلکه بستری جهت تقویت درک عمیق‌تر از داستان‌های فرهنگی و تاریخی منطقه فراهم می‌کنند. سوال اصلی این پژوهش بررسی این نکته است که چگونه اصول طراحی روایی در پارک‌های موضوعی می‌توانند تجربه بازدیدکنندگان را به گونه‌ای شکل دهند که درکی غنی‌تر از روایت‌ها و داستان‌های بومی ایجاد شود. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی-تحلیلی است و به تحلیل عناصر روایی در طراحی‌های موفق پارک‌های موضوعی می‌پردازد. در این روش، اصول طراحی و ساختارهای روایی پارک‌های برجسته‌ای که به انتقال داستان‌های محلی توجه دارند، مورد بررسی قرار می‌گیرند. با استفاده از داده‌های توصیفی و منابع معتبر، به تحلیل فضاهای تماتیک و بررسی نحوه تاثیرگذاری روایت‌ها در خلق تجربه‌های عمیق فرهنگی پرداخته می‌شود. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که طراحی روایی و ایجاد ارتباط عاطفی در این فضاها، به بازدیدکنندگان فرصت می‌دهد تا خود را در داستان‌های محلی بیابند و از آن‌ها الهام بگیرند. به این ترتیب، پارک‌های موضوعی نه تنها به تقویت هویت فرهنگی کمک می‌کنند، بلکه به ابزاری موثر برای آموزش و تقویت ارتباطات فرهنگی تبدیل می‌شوند.

کلمات کلیدی : طراحی روایی پارک‌های موضوعی هویت فرهنگی تجربه بازدیدکننده