افزایش انتشار و غلظت گازهای گلخانه ای جو زمین و اثرات آن بر جوامع انسانی

زهرا هژبرپور فریدنی¹

1) زهرا هژبرپور فریدنی

کد IOI مقاله : AZGC-AAKDKZ
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی افق های نوین در مدیریت، تجارت، اقتصاد و علوم انسانی(icmbe.com)
چکیده :
    چکیده تنظیم روابط بین عوامل انسانی، اقتصادی و محیطی با انگیزه بهرهمندی از سرزمین در جهت استفاده شایسته و پایدار از توانِ انسانی و طبیعی، مورد توجه آمایش سرزمین است. به بیانی دیگر، آمایش سرزمین به دنبال چیدمان سه مؤلفه مهم جمعیت، سرمایه و منابع طبیعی برای تحقق مطلوبترین، عادالنه ترین و پایدارترین سازمان فضایی در سرزمین است. در این راستا، بدیهی است که آمایش سرزمین در چارچوب اصول مصوب، از طریق حفاظت کاربری های پایدار اراضی، افزایش بهره وری، کارایی و بازده اقتصادی، گسترش عدالت اجتماعی، رفع فقر و محرومیت، برقراری تعادل و توازن در برخورداری از سطح معقول توسعه و رفاه در تمام مناطق جغرافیایی، ایجاد و تحکیم پیوندهای اقتصادی درون و برون منطق های و هماهنگ سازی تأثیرات فضایی– زمانی سیاست های بخشی، استانی، منطق های و ملی به گونه های عمل کرده تا بتواند اهداف چشم انداز بلندمدت توسعه کشور و مدیریت یکپارچه سرزمین را به صورت تحقق پذیر، متوازن، پایدار و عادالنه عملی سازد. درمجموع میتوان چنین بیان داشت که آمایش سرزمین نوعی برنامه ریزیِ فضاییِ راهبردی است که با بهره مندی از خِرد، دانش و بینشِ سرزمینی، به دنبال تحقق اهداف زیر است: توسعه فضاییِ متعادل و متوازنِ سرزمین با رعایت توان اکولوژیک؛  حفظ وحدت و یکپارچگی سرزمین؛  بهره وریِ بهینه از سرزمین، متناسب با ظرفیت های فضایی و موقعیت مکانی ، ارتباطی و اقتصادِ دریاپایه؛  توجه ویژه به قلمروهای خاص سرزمینی؛  کاهش اختالف در بهره مندی نواحی و اقوام گوناگون کشور از مواهب توسعه؛  ارتقاء بهره وری و کارایی اقتصادی؛  ارتقاء رقابت پذیری بین المللی، مبتنی بر فعالسازیِ مزیت های مغفول مانده و خلق مزیت های جدیدِ سرزمینی و  ارتقاء کیفیت زندگیِ ساکنانِ همه مناطق کشور تجربه شده است.

کلمات کلیدی : انتشار غلظت گازهای گلخانه ای جو زمین اثرات آن بر جوامع انسانی