بازخوانی آداب شاگردپروری در نظام دانشگاه ایران متکی بر آموزه‌های منیه‌المرید

بازخوانی آداب شاگردپروری در نظام دانشگاه ایران متکی بر آموزه‌های منیه‌المرید

سیده سعیده حسینی زاده1

1) استادیار، گروه معماری، دانشکده فنی مهندسی، پیام نور، ایران

کد IOI مقاله : AZGZ-AABKCZ
محل انتشار : دومین همایش شجره طیبه بسیج(basijconf.yazd.ac.ir/2nd)
چکیده :
    «آداب تعلیم و تعلم در اسلام» ترجمه‌ی کتابی است به نام «منیه‌المرید فی آداب المفید و المستفید» مربوط به قرن دهم هجری و به قلم عالم برجسته‌ی شیعی مذهب معروف به شهید ثانی است. این کتاب حاوی مفاهیم بسیار عمیق علمی، عقلانی و شهودی می‌باشد. ازآنجا که نظام دانشگاهی ایران یا به تعبیری دیگر نظام شاگردپروری در دانشگاه‌های ایران متکی بر مبانی و فلسفه آموزش غرب است، به نظر می‌رسد بهره‌گیری از آداب شاگردپروری متکی بر مبانی فکری شیعی نویسنده این کتاب، برای بازخوانی آداب آموزش دانشگاهی و شاگردپروری امری فایده‌بخش باشد. بنابراین در این مقاله سعی شد ضمن بازخوانی و استخراج این آداب از کتاب مذکور، جهت بهبود نظام آموزش دانشگاهی ایران آدابی پیشنهاد و توصیه گردد. بدین منظور با مطالعه کامل محتوای این ترجمه بخشی از آداب تعلیم و تعلم به‌صورت آموزه و معیارهایی قابل قیاس از منیه‌المرید استخراج گردید تا با بخشی از شیوه‌های آموزش دانشگاهی ایران مقایسه شود. به این ترتیب آداب شاگردپروری این نظام آموزشی بازخوانی و با آموزه‌های استخراج شده از منیه‌المرید تطبیق شد و در نهایت توصیه‌هایی بر اساس این آموزه و معیارها جهت بهبود این آداب ارائه گردید. روش تنظیم مقاله توصیفی-تحلیلی و گردآوری مطالب از طریق مطالعه منابع کتابخانه‌ای انجام گردید.

کلمات کلیدی : منیه‌المرید آموزش دانشگاهی ایران آداب شاگردپروری