بررسی تفاوتهای یادگیری خودتنظیمی در دانشآموزان ورزشکار و عادی
بررسی تفاوتهای یادگیری خودتنظیمی در دانشآموزان ورزشکار و عادی
شهرزاد مهرابی1 اصغر نجفی تیره شبانکاره2
1) کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران
2) استادیار رشته مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران
کد IOI مقاله
:
AZZE-AZFFGF
محل انتشار :
دومین همایش ملی پژوهش های نوین در علوم ورزشی (confmarvdasht.ir)
چکیده :
چکیده
مقدمه و هدف: یادگیری خودتنظیمی یکی از عوامل کلیدی در موفقیت تحصیلی دانشآموزان است که به توانایی فرد در مدیریت فرآیندهای یادگیری خود اشاره دارد. این پژوهش به بررسی تأثیر ورزش بر یادگیری خودتنظیمی در دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم میپردازد و به دنبال شناسایی تفاوتهای معنادار بین دانشآموزان ورزشکار و عادی است.
روش شناسی پژوهش: این پژوهش بهصورت علی مقایسهای و با استفاده از پرسشنامه یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و دیگروت (1990) انجام شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر عضو تیمهای ورزشی و دانشآموزان عادی شهر جم در سال تحصیلی 1403-1402 بود. نمونهای به حجم 100 نفر شامل 50 دانشآموز ورزشکار و 50 دانشآموز عادی بهصورت تصادفی انتخاب گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS-28 و روشهای آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند.
یافته¬ها: نتایج نشان داد که بین ابعاد یادگیری خودتنظیمی در دانشآموزان ورزشکار و عادی تفاوت معناداری وجود دارد، بهویژه در مولفه راهبردهای فراشناختی. دانشآموزان ورزشکار نمرات بالاتری در این مولفه نسبت به دانشآموزان عادی داشتند.
بحث و نتیجه¬گیری: یافتهها حاکی از آن است که فعالیتهای ورزشی تأثیر مثبتی بر تقویت مهارتهای خودتنظیمی و مدیریت هیجانات در دانشآموزان دارد. دانشآموزان ورزشکار به دلیل تحرک بدنی و آمادگی ذهنی بیشتر، توانایی بهتری در تنظیم خود و مدیریت استرس دارند. این نتایج با تحقیقات پیشین همسو است و بر لزوم تقویت مهارتهای خودتنظیمی از طریق فعالیتهای ورزشی تأکید دارد. بهطور کلی، ایجاد شرایط مناسب برای یادگیری خودتنظیمی میتواند به بهبود عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانشآموزان کمک کند.
کلمات کلیدی : یادگیری خودتنظیمی دانشآموزان ورزشکار دانشآموزان عادی راهبردهای فراشناختی سلامت روانی عملکرد تحصیلی