گردشگری هوشمند در مناطق روستایی: چشم‌اندازها و موانع

گردشگری هوشمند در مناطق روستایی: چشم‌اندازها و موانع

سعید فروغی1 عبدالله کارامان2

1) گروه مدیریت گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه سلجوق، قونیه، ترکیه
2) گروه مدیریت گردشگری و راهنمایان گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه سلجوق، قونیه، ترکیه

کد IOI مقاله : AABF-ABZZKA
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com/3rd)
چکیده :
    نقش گردشگری هوشمند به‌عنوان عنصری اساسی برای توسعه پایدار در مناطق روستایی کمترتوسعه‌یافته مورد بررسی قرار گرفته و بر فرصت‌ها و چالش‌های اجرای آن تمرکز شده است. در این پژوهش از رویکردی توصیفی ـ تحلیلی بهره‌گیری شده که مبتنی بر مرور جامع ادبیات علمی و مطالعات موردی بین‌المللی در بازه زمانی 2016 تا 2025 است. نتایج نشان می‌دهد که فناوری‌های هوشمند، از جمله کاربردهای تلفن همراه، تحلیل کلان‌داده‌ها، اینترنت اشیا و واقعیت مجازی و افزوده، ظرفیت چشمگیری برای شخصی‌سازی تجربه گردشگران، تقویت بازاریابی دیجیتال و بهینه‌سازی مدیریت منابع دارند. شواهد به‌دست‌آمده از زمینه‌های بین‌المللی، به‌ویژه در اروپا و آسیا، نشان می‌دهد که ادغام این ابزارها می‌تواند به ایجاد اشتغال، حفظ هویت فرهنگی و تقویت پایداری محیط‌زیستی بینجامد. با این حال، چالش‌های مهمی که روند پیشرفت را با مانع مواجه می‌کنند نیز شناسایی شده است. این موانع شامل ضعف در زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات، محدودیت سرمایه‌گذاری مالی، پایین بودن سطح سواد دیجیتال در جوامع محلی و فقدان چارچوب‌های استاندارد ارزیابی است. افزون بر این، تهدیدهای ناشی از تجاری‌سازی بیش از حد و کالایی‌سازی فرهنگی، که می‌تواند اصالت مقاصد روستایی را در صورت بی‌توجهی به زمینه‌های بومی به خطر اندازد، مورد تأکید قرار گرفته است. جمع‌بندی پژوهش نشان می‌دهد که گردشگری هوشمند نباید صرفاً به‌عنوان ارتقای فناوری تلقی شود، بلکه باید به‌عنوان رویکردی توسعه‌ای و جامع در نظر گرفته شود. اجرای موفق آن مستلزم سرمایه‌گذاری هماهنگ، حکمرانی مشارکتی و توانمندسازی جوامع محلی است. استقرار زیرساخت‌های دیجیتال، ارتقای مهارت‌های دیجیتال جامعه محلی و تدوین چارچوب‌های ارزیابی که کارآمدی فناوری را با ارزش‌های فرهنگی و محیط‌زیستی همسو سازد، از الزامات اساسی محسوب می‌شود. در نهایت، همسوسازی پیشرفت‌های فناورانه جهانی با نیازهای محلی می‌تواند گردشگری هوشمند را به ابزاری مؤثر برای توسعه پایدار روستایی تبدیل کند.

کلمات کلیدی : گردشگری هوشمند گردشگری روستایی توسعه پایدار فناوری‌های دیجیتال مدیریت گردشگری