گامی بهسوی شهرهای واکنشپذیر به طبیعت: تدوین چارچوبی برای طراحی تطبیقی شهری با هدف ارتقای تابآوری اکولوژیکی
گامی بهسوی شهرهای واکنشپذیر به طبیعت: تدوین چارچوبی برای طراحی تطبیقی شهری با هدف ارتقای تابآوری اکولوژیکی
فائزه سادات میرهاشمی روته1
1) دانشجوی کارشناسی معماری، دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران جنوب، ایران
کد IOI مقاله
:
AACA-AACHHF
محل انتشار :
دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
با شتابگیری تغییرات اقلیمی و بروز اختلالات بیسابقه در نظامهای اکولوژیکی، الگوی متعارف توسعه ایستای شهری دیگر پاسخگوی نیازهای کنونی نیست. این مقاله چارچوبی مفهومی و کاربردی برای طراحی شهرهای واکنشپذیر به طبیعت ارائه میدهد—محیطهای شهریای که نهتنها با طبیعت همزیستی دارند، بلکه بهطور فعال با شرایط متغیر آن سازگار میشوند.
با بهرهگیری از نظریههای اکولوژیکی، معماری تطبیقی و راهبردهای تابآوری شهری، این پژوهش بر لزوم گذار از برنامهریزی مقاوممحور به همتکامل تطبیقی با نظامهای طبیعی تأکید دارد. چارچوب پیشنهادی سه مؤلفه کلیدی را در بر میگیرد:
۱. حساسیت اکولوژیکی، برای تضمین واکنشپذیری طراحی شهری نسبت به پویایی اکوسیستمهای محلی؛
۲. زیرساختهای تطبیقی، برای ایجاد انعطافپذیری در کاربری زمین، مصالح و فناوریها؛
۳. حکمرانی مشارکتی، جهت تشویق جوامع محلی به مشارکت در شکلدهی و پایش سامانههای واکنشپذیر.
با بررسی مطالعات موردی از شهرهایی که راهبردهایی چون کریدورهای اکولوژیکی، سکونتگاههای سازگار با سیلاب و بازوحشیسازی (rewilding) را اجرا کردهاند، مقاله نشان میدهد که طراحی میتواند به عاملی پویا در بازسازی و تقویت اکوسیستمهای شهری بدل شود.
در این رویکرد، طبیعت نه بهعنوان پسزمینهای منفعل، بلکه بهعنوان شریکی فعال در شکلدهی به زندگی شهری تلقی میشود. با همترازی توسعه با ریتمها و حلقههای بازخورد اکولوژیکی، شهرهای واکنشپذیر به طبیعت میتوانند تابآوری انسانی و تنوع زیستی را در برابر بیثباتیهای زیستمحیطی ارتقا دهند. این پژوهش در گفتمان نوظهور شهرگرایی پسامحورانسان (post-anthropocentric urbanism) مشارکت میکند و دیدگاههایی کاربردی برای طراحان شهری، سیاستگذاران و برنامهریزان محیطی ارائه میدهد که به آیندهای پایدار و باززاینده متعهد هستند.
کلمات کلیدی : طراحی تطبیقی تابآوری اکولوژیکی شهرهای واکنشپذیر به طبیعت پایداری شهری