بهینهسازی عملکرد انرژی ساختمانهای شهری از طریق طراحی معماری مبتنی بر الگوریتمهای ژنتیک
بهینهسازی عملکرد انرژی ساختمانهای شهری از طریق طراحی معماری مبتنی بر الگوریتمهای ژنتیک
راضیه رحمتی1
1) کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه علم و فرهنگ تهران
کد IOI مقاله
:
AACC-AAECAA
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com/3rd)
چکیده :
با افزایش مصرف انرژی در ساختمانهای شهری و تأثیرات زیستمحیطی ناشی از آن، اتخاذ روشهای پیشرفته بهینهسازی انرژی در طراحی معماری ضروری شده است. این مطالعه بر افزایش عملکرد انرژی ساختمانهای شهری از طریق بهینهسازی طراحی معماری مبتنی بر الگوریتمهای ژنتیک تمرکز دارد. در ابتدا، پارامترهای کلیدی مؤثر بر مصرف انرژی ساختمان از جمله فرم هندسی، جهتگیری، قرارگیری پنجرهها و خواص مصالح به طور سیستماتیک مدلسازی شدند. سپس این پارامترها به عنوان متغیرهای تصمیمگیری در چارچوب الگوریتم ژنتیک کدگذاری شدند تا به طور هوشمندانه و کارآمد، فضای وسیعی از راهحلهای طراحی را بررسی کنند. هدف اصلی، به حداقل رساندن تقاضای انرژی گرمایش و سرمایش در شرایط مختلف آب و هوایی شهری بود. با ادغام شبیهسازی عددی انرژی با الگوریتم ژنتیک، چندین نسل از راهحلهای معماری بهینه تولید و ارزیابی شدند. نتایج نشان میدهد که این رویکرد به طور قابل توجهی عملکرد انرژی ساختمان را بهبود میبخشد و استراتژیهای مؤثری را برای طراحی معماری پایدار و کممصرف ارائه میدهد. این روش، معماران را قادر میسازد تا در مراحل اولیه تصمیمات طراحی آگاهانهای بگیرند و در عین حال الزامات عملکردی و زیباییشناختی را حفظ کنند و در نهایت به ایجاد ساختمانهایی با مصرف انرژی بهینه و ردپای زیستمحیطی کاهشیافته کمک کنند.
کلمات کلیدی : الگوریتم ژنتیک بهینهسازی انرژی طراحی معماری ساختمانهای شهری شبیهسازی انرژی