ارزیابی تأثیر افزودنی‌های نوین زیست‌پایه و پایداری بر کاهش مصرف انرژی و بهبود خواص مکانیکی سیمان در مقیاس صنعتی

ارزیابی تأثیر افزودنی‌های نوین زیست‌پایه و پایداری بر کاهش مصرف انرژی و بهبود خواص مکانیکی سیمان در مقیاس صنعتی

محسن اعظمی وفا1 محنا عزتی2

1) کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی (کارآفرینی)، دانشکده ادبیات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، ایران.
2) دانشجوی دکتری شیمی، گرایش تجزیه دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

کد IOI مقاله : AADG-AAGFEC
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در مهندسی و علوم پایه(icnabs.ir/2nd)
چکیده :
    صنعت سیمان، با تولید سالانه بیش از ۴.۱ میلیارد تن، برای زیرساخت‌های جهانی اساسی است، اما مسئول تقریباً ۸٪ از انتشار CO₂ در سراسر جهان است و تقاضای انرژی بالایی دارد. پرداختن به این چالش‌ها نیازمند نوآوری‌های پایدار است. استفاده از افزودنی‌های زیستی - مشتق شده از زیست توده تجدیدپذیر - یک استراتژی امیدوارکننده اما کم استفاده شده برای بهبود عملکرد زیست محیطی و مهندسی ارائه می‌دهد. این مطالعه به بررسی تأثیر سه افزودنی زیستی - بیوچار، نانوسلولز (CNF) و پلی‌ساکاریدهای طبیعی - بر کاهش مصرف انرژی و افزایش خواص مکانیکی سیمان در مقیاس صنعتی می‌پردازد. تمرکز شامل امکان‌سنجی فنی، مقیاس‌پذیری و پیامدهای اقتصادی است. بیوچار (<75μm) از ضایعات کشاورزی پیرولیز شده، CNF از لجن کاغذ بازیافتی و ترکیبی از پلی‌ساکارید (پکتین، صمغ گوار، نشاسته) از ضایعات میوه/دانه استفاده شد. پنج مخلوط تهیه شد: نمونه کنترل، سه نمونه تک افزودنی و یک نمونه ترکیبی (M4: 2% بیوچار، 1% CNF، 0.5% پلی‌ساکاریدها)، با نسبت آب به سیمان ثابت 0.45. آزمایش‌ها، مقاومت فشاری/خمشی، انقباض ناشی از خشک شدن، دوام، ریزساختار (SEM، XRD، TGA) را ارزیابی کردند و مصرف انرژی را در مراحل آسیاب و کوره در طول آزمایش‌های صنعتی پایش کردند. M4 در مقایسه با نمونه کنترل، 14.2% افزایش در مقاومت فشاری 28 روزه، 12.8% افزایش در مقاومت خمشی و 6.5% کاهش در انقباض را نشان داد. انرژی آسیاب 13.9% و نیاز حرارتی کوره 17.2% کاهش یافت. تجزیه و تحلیل ریزساختاری، ماتریس متراکم‌تر، تشکیل بیشتر C-S-H و کاهش تخلخل را نشان داد. دوام با 9.8% کاهش جذب آب، کاهش نفوذ کلرید از 2050 به 1420 کولن و افزایش مقاومت سولفات بهبود یافت. ارزیابی چرخه عمر، کاهش ۱۱.۴ درصدی انتشار CO₂ و ۶.۷ درصدی انرژی مصرفی کمتر را نشان داد. ارزیابی اقتصادی، صرفه‌جویی خالص سالانه حدود ۴۰۰۰۰۰ دلار را برای یک کارخانه ۱ میلیون تن در سال، با بازگشت سرمایه کمتر از ۳.۵ سال، نشان داد. افزودنی‌های زیستی، به ویژه ترکیب بهینه M4، مسیری مقیاس‌پذیر و مقرون‌به‌صرفه را برای سیمان با عملکرد بالاتر و کربن کمتر ارائه می‌دهند که از اصول اقتصاد چرخشی و اهداف تولید صفر خالص پشتیبانی می‌کند.

کلمات کلیدی : بیوچار نانوسلولز پلی‌ساکاریدهای طبیعی بهره‌وری انرژی تولید سیمان پایدار