مدلسازی عوامل انسانی موثر بر رکود فعالیت کاری در شرکتهای خصوصی تولیدی آرایشی-بهداشتی رویکرد چندعاملی
مدلسازی عوامل انسانی موثر بر رکود فعالیت کاری در شرکتهای خصوصی تولیدی آرایشی-بهداشتی رویکرد چندعاملی
سینا محمدی1
1) دکتری مدیریت دولتی،گرایش منابع انسانی، دانشگاه آزاد تهران مرکز - ایران -
کد IOI مقاله
:
AAGK-ABDBGH
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/4th)
چکیده :
این مطالعه با هدف مدلسازی عوامل انسانی مؤثر بر کاهش فعالیت کاری در شرکتهای تولیدی لوازم آرایشی و دارویی بخش خصوصی در تهران انجام شده است. با استفاده از یک رویکرد چند عاملی، متغیرهای روانشناختی، ارگونومیک و سازمانی در بین نمونهای متشکل از 300 کارمند که از یک جمعیت 720 نفری انتخاب شده بودند، بررسی شد. دادهها از طریق پرسشنامههای استاندارد که فرسودگی شغلی، رضایت شغلی، سبک رهبری، شرایط ارگونومیک و اثربخشی فعالیت کاری را اندازهگیری میکردند، جمعآوری شدند. از مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) برای تجزیه و تحلیل روابط بین متغیرها و شناسایی پیشبینیکنندههای کلیدی کاهش فعالیت کاری استفاده شد. یافتهها نشان داد که فرسودگی شغلی بالاتر و شرایط ارگونومیک نامناسب به طور قابل توجهی در کاهش اثربخشی کار نقش دارند، در حالی که رهبری تحولآفرین و رضایت شغلی به عنوان عوامل محافظتی عمل میکنند. نتایج، تعامل پیچیده عوامل انسانی در عملکرد شغلی را برجسته میکند و مداخلات هدفمندی را برای کاهش کاهش پیشنهاد میدهد. این تحقیق با ادغام ابعاد مختلف تجربه کارکنان و ارائه توصیههای عملی برای مدیریت در صنایع آرایشی و دارویی، به این حوزه کمک میکند. محدودیتها و جهتگیریهای تحقیقاتی آینده مورد بحث قرار گرفته است.
کلمات کلیدی : عوامل انسانی کاهش فعالیتهای کاری فرسودگی شغلی ارگونومی سبک رهبری