هوش مصنوعی در برنامه‌ریزی تولید و تاب‌آوری زنجیره تأمین: مروری ساختاریافته بر تصمیم‌ها، توانمندسازها و ریسک‌ها

هوش مصنوعی در برنامه‌ریزی تولید و تاب‌آوری زنجیره تأمین: مروری ساختاریافته بر تصمیم‌ها، توانمندسازها و ریسک‌ها

معین سماک جلالی1 سلمان نظری شیرکوهی2

1) استادیار
2) دانشیار

کد IOI مقاله : AAHC-ABKCBZ
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    اگرچه هوش مصنوعی (AI) به‌طور گسترده در برنامه‌ریزی تولید و تاب‌آوری زنجیره تأمین به کار گرفته می‌شود، معنای شواهدی نتایج منتشرشده تفاوت چشمگیری دارد. این مرور ساختاریافته و غیرجامع بررسی می‌کند که هوش مصنوعی در چه حوزه‌هایی، از جمله پیش‌بینی، زمان‌بندی، مدیریت موجودی، ارزیابی ریسک تأمین‌کنندگان، شناسایی اختلالات و پاسخ‌گویی یا بازیابی، نقش حمایتی ایفا می‌کند. همچنین، شرایط لازم برای اجرای قابل‌اعتماد و ریسک‌های محدودکننده استفاده از آن شناسایی می‌شوند. در این مطالعه، ۲۸ منبع بر اساس حوزه تصمیم‌گیری، طرح پژوهش، سطح بررسی، نقش شواهد و نوع پیامد طبقه‌بندی شدند. انواع پیامدهای بررسی‌شده شامل دقت پیش‌بینی، عملکرد در مقایسه با معیارهای مبنا، نتایج عملیاتی شبیه‌سازی‌شده، ادراک سازمانی، نتایج گزارش‌شده در مطالعات موردی، نتایج عملیاتی مشاهده‌شده و نتایج مالی بودند. مطالعات فنی معمولاً شواهدی ارائه می‌دهند که به مجموعه‌داده‌ها و محیط‌های محاسباتی مشخص محدود است؛ این موضوع به‌ویژه در زمینه زمان‌بندی و پیش‌بینی تأخیر تأمین‌کنندگان مشاهده می‌شود. در مقابل، شواهدی که نشان دهند خروجی مدل‌ها در عمل موجب بهبود تصمیم‌گیری‌های تحت نظارت، اجرا، بازیابی یا عملکرد عملیاتی پایدار می‌شوند، همچنان بسیار محدودتر هستند. در پژوهش‌های بررسی‌شده، چند شرط تقویت‌کننده متقابل به‌طور مکرر برای اجرای عملی ضروری تشخیص داده شدند: یکپارچگی داده‌ها، مهارت‌های تخصصی و فنی، مالکیت و مسئولیت‌پذیری فرایند، نظارت انسانی، پایش مستمر، امنیت سایبری، حفظ حریم خصوصی، هزینه و مقیاس‌پذیری. برای تلفیق این یافته‌ها، این مرور یک چرخه عملیاتی مبتنی بر شواهد ارائه می‌کند که داده و زمینه، پیش‌بینی یا تشخیص، انتخاب تحت نظارت انسان، اجرای مداخله یا سازگاری و سنجش نتایج را به یکدیگر پیوند می‌دهد. مقاله با ارائه توصیه‌هایی متناسب با هر حوزه تصمیم‌گیری به پایان می‌رسد و میان عملکرد فنی اثبات‌شده یک مدل و مزایای سازمانی ادعاشده، تمایزی دقیق و روشن قائل می‌شود.

کلمات کلیدی : هوش مصنوعی برنامه‌ریزی و کنترل تولید تاب‌آوری زنجیره تأمین نظارت انسانی حاکمیت هوش مصنوعی