چارچوب مفهومی برای شهرهای گلخانه‌ ای پایدار در مناطق خشک: تلفیق تراس‌ های گلخانه‌ ای مسکونی، نظام‌ های تولید تعاونی و الگوهای خودکفایی شهری

چارچوب مفهومی برای شهرهای گلخانه‌ ای پایدار در مناطق خشک: تلفیق تراس‌ های گلخانه‌ ای مسکونی، نظام‌ های تولید تعاونی و الگوهای خودکفایی شهری

محمد رحیم رحیمی1

1) فرهیخته

کد IOI مقاله : AAHC-ACZHBZ
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    مناطق خشک با چالش‌های فزاینده‌ای از جمله کمبود آب، تغییرات اقلیمی، رشد شهرنشینی و محدودیت فرصت‌های اقتصادی مواجه هستند. این پژوهش مفهومی، چارچوبی برای شهرهای گلخانه‌ای پایدار ارائه می‌کند که معماری مسکونی سازگار با اقلیم، تولید در مقیاس خانوار، نظام‌های اقتصادی تعاونی و خودکفایی شهری را در یک الگوی یکپارچه تلفیق می‌نماید. در این مدل، تراس‌های گلخانه‌ای به‌عنوان فضاهای چندمنظوره در واحدهای خانوادگی طراحی می‌شوند و ضمن ایجاد فضای سبز خصوصی، امکان پرورش گیاهان زینتی و محصولات باغبانی با ارزش افزوده بالا را فراهم می‌کنند. همچنین، سامانه آبیاری قطره‌ای هوشمند، طراحی غیرفعال محیطی و مدیریت کارآمد منابع برای افزایش بهره‌وری مصرف آب و کاهش نیازهای نگهداری در نظر گرفته شده است. در مقیاس شهری، مراکز تعاونی وظیفه تولید نشا، کنترل کیفیت، آموزش فنی، فرآوری دارای ارزش افزوده و بازاریابی جمعی را بر عهده دارند و صندوق خودکفایی شهر به‌عنوان یک سازوکار مفهومی برای پشتیبانی از نگهداری زیرساخت‌ها و پایداری مالی بلندمدت پیشنهاد می‌شود. علاوه بر این، الگوی سازگارپذیر واگذاری مسکن بر اساس توان اقتصادی خانوار به‌عنوان یک راهکار مفهومی برای افزایش دسترسی به مسکن و حمایت از توسعه شهری معرفی شده است. این چارچوب، شهر گلخانه‌ای را به‌عنوان یک نظام جامع شهری برای مطالعات امکان‌سنجی آینده در معماری، شهرسازی، مدیریت محیط‌زیست و توسعه پایدار مطرح می‌سازد.

کلمات کلیدی : شهرهای گلخانه‌ای مناطق خشک توسعه پایدار شهری تراس‌های گلخانه‌ای مسکونی نظام‌های تعاونی آبیاری هوشمند خودکفایی شهری