جام جهانی سیاره زمین: چارچوبی مفهومی برای حکمرانی جهانی چند رشته‌ای ورزش و زیست‌ بوم دیجیتال ورزش

جام جهانی سیاره زمین: چارچوبی مفهومی برای حکمرانی جهانی چند رشته‌ای ورزش و زیست‌ بوم دیجیتال ورزش

محمد رحیم رحیمی1

1) فرهیخته

کد IOI مقاله : AAHC-ACZKZG
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    جهانی‌شدن ورزش فرصت‌های بی‌سابقه‌ای را برای همکاری‌های بین‌المللی، تبادل فرهنگی و نوآوری‌های فناورانه ایجاد کرده است. بااین‌حال، حکمرانی معاصر ورزش همچنان تا حد زیادی میان فدراسیون‌های مستقل، تقویم‌های رقابتی منفصل، ساختارهای اقتصادی نابرابر و نظام‌های پخش مجزای مسابقات پراکنده است. این محدودیت‌ها ظرفیت مشارکت یکپارچه مخاطبان را کاهش داده و فرصت‌های توسعه عادلانه ورزش در میان کشورها را محدود می‌کنند. این چارچوب مفهومی، «جام جهانی سیاره زمین» را به‌عنوان الگویی جدید برای سازمان‌دهی ورزش بین‌المللی از طریق یک تورنمنت جهانی یکپارچه شش‌ماهه، با پشتیبانی یک سازمان مستقل جهانی حاکم بر ورزش و چندین فدراسیون بین‌المللی خودمختار، پیشنهاد می‌کند. این چارچوب، معماری نهادی یکپارچه‌ای را معرفی می‌کند که زمان‌بندی هوشمند مسابقات، بازتوزیع مالی توسعه‌محور، تماشاگر‌ی دیجیتال با کمک هوش مصنوعی، اقتصاد تدریجی پخش مسابقات، آموزش زیست‌محیطی و حکمرانی انضباطی شفاف را در یک زیست‌بوم جهانی واحد با یکدیگر ترکیب می‌کند. برخلاف مسابقات قهرمانی بین‌المللی موجود که عمدتاً بر ورزش‌های منفرد تمرکز دارند، چارچوب پیشنهادی بر هماهنگی و نه جایگزینی تأکید می‌کند. هر فدراسیون بین‌المللی استقلال کامل فنی خود را حفظ می‌کند و در عین حال در یک تقویم جهانی مشترک، زیرساخت فناورانه مشترک و اصول استانداردشده حکمرانی مشارکت دارد. این چارچوب همچنین یک پلتفرم دیجیتال اختصاصی را معرفی می‌کند که با استفاده از پخش تعاملی بلادرنگ و با پشتیبانی از فناوری‌های ارتباطی نوین با تأخیر کم، با هدف پیوند دادن تماشاگران حاضر در ورزشگاه‌های فیزیکی و تماشاگران مجازی تأییدشده طراحی شده است. این سند عمداً به‌عنوان یک منشور مفهومی قابل توسعه، و نه یک قانون اساسی نهادی نهایی، تدوین شده است. ساختار ماژولار آن امکان افزودن آتی ورزش‌های بیشتر، سازوکارهای حکمرانی، استانداردهای فناورانه، مقررات اخلاقی و سیاست‌های پایداری را بدون نیاز به بازسازی معماری اصلی فراهم می‌کند. در نتیجه، این چارچوب به‌عنوان مبنایی برای بحث‌های میان‌رشته‌ای در حوزه‌های مدیریت ورزش، رسانه‌های دیجیتال، مطالعات حکمرانی و سیاست‌گذاری ورزش بین‌المللی عمل می‌کند.

کلمات کلیدی : حکمرانی ورزش ورزش بین‌المللی تورنمنت چندرشته‌ای پخش دیجیتال هوش مصنوعی توسعه پایدار ورزش تماشاگر‌ی مجازی