اولویت‌بندی کاربردهای «همزاد دیجیتال انسان» برای بهبود عملکرد نیروی کار: یک رویکرد تصمیم‌گیری چندمعیاره

اولویت‌بندی کاربردهای «همزاد دیجیتال انسان» برای بهبود عملکرد نیروی کار: یک رویکرد تصمیم‌گیری چندمعیاره

محمدرضا فتحی1 علیرضا رفیعی2 فاطمه کیادلیری3 ستایش خیرخواه4

1) گروه مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری، موسسه آموزش عالی دانـشستان، ساوه، ایران
3) گروه مهندسی صنایع، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4) گروه مهندسی صنایع، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : AAHD-ABFKEF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری اطلاعات، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی و آینده پژوهی فناوری (itnaf.ir)
چکیده :
    این مطالعه با هدف رتبه‌بندی کاربردهای «همزاد دیجیتال انسان» در بهبود عملکرد نیروی کار با استفاده از روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره صریح انجام شده است. «همزاد دیجیتال انسان» مفهومی نوظهور در صنعت ۵٫۰ است که نمای دیجیتال از ویژگی‌های جسمی، شناختی، رفتاری و مرتبط با عملکرد کارکنان ایجاد می‌کند. اگرچه این فناوری کاربردهای متنوعی در مدیریت نیروی کار، ایمنی شغلی، بهبود بهره‌وری، آموزش و همکاری انسان-ماشین دارد، سازمان‌ها اغلب با عدم اطمینان در تعیین اولویت کاربردها مواجه هستند. بنابراین، این مطالعه چارچوب تصمیم‌گیری ساختاریافته‌ای برای شناسایی و رتبه‌بندی مهم‌ترین کاربردهای «همزاد دیجیتال انسان» در زمینه سازمان‌های ایرانی ارائه می‌دهد. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر جمع‌آوری داده‌ها، توصیفی-پژوهشی است. جامعه آماری شامل متخصصان دانشگاهی و صنعتی در حوزه تحول دیجیتال، تولید هوشمند، مدیریت منابع انسانی، ایمنی شغلی، مدیریت تولید و مهندسی صنایع بود. با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند، ۲۱ نفر به‌عنوان پنل نهایی کارشناسان انتخاب شدند. برای تعیین وزن معیارهای ارزیابی، از روش بهترین-بدترین (Best-Worst Method) و برای رتبه‌بندی گزینه‌ها، از روش TOPSIS استفاده شد. نتایج نشان داد که بهبود بهره‌وری و کارایی، بالاترین رتبه را در میان کاربردهای «همزاد دیجیتال انسان» دارد. کاهش خطا و بهبود کیفیت، ایمنی شغلی و پیشگیری از ریسک، بهبود همکاری انسان-ماشین و تحلیل پیش‌بینی عملکرد نیروی کار به ترتیب در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. یافته‌ها حاکی از آن است که سازمان‌های ایرانی باید ابتدا بر کاربردهایی تمرکز کنند که مزایای مستقیم، قابل اندازه‌گیری و عملیاتی ارائه می‌دهند. این مطالعه با ارائه یک اولویت‌بندی ساختاریافته از کاربردهای «همزاد دیجیتال انسان»، به ادبیات پژوهشی کمک کرده و راهنمای عملی برای سازمان‌هایی فراهم می‌کند که به دنبال استفاده از این فناوری برای بهبود عملکرد نیروی کار هستند.

کلمات کلیدی : همزاد دیجیتال انسان عملکرد نیروی کار صنعت ۵٫۰ تصمیم‌گیری چندمعیاره روش بهترین بدترین روش تاپسیس تحول دیجیتال