ارائه روشی برای مدلسازی و برنامهریزی جریان دانش در یک سازمان مبتنی بر فضاهای برداری
ارائه روشی برای مدلسازی و برنامهریزی جریان دانش در یک سازمان مبتنی بر فضاهای برداری
محمد قائم تاج گردون1 مهرناز محرابی2
1) عضو هیات علمی وزارت علوم تحقیقات و فناوری
2) کارشناسی ارشد مهندسی نرم افزار، دانشگاه البرز
کد IOI مقاله
:
AAHD-ABKZDC
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری اطلاعات، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی و آینده پژوهی فناوری (itnaf.ir)
چکیده :
مدلسازی جریان دانش یکی از پیشنیازهای اساسی برای مدیریت دانش کارا و مؤثر در سازمانهای امروزی است. با وجود مدلهای متعددی که در ادبیات موضوع ارائه شدهاند، بیشتر رویکردها بر مخازن دانش صریح یا تحلیل شبکههای اجتماعی متمرکز هستند و چارچوبی کمی برای اندازهگیری و اولویتبندی شکافهای دانشی ارائه نمیدهند. این مقاله یک مدل ریاضی نوین مبتنی بر نظریه فضای برداری برای نمایش جریان دانش سازمانی ارائه میکند. مدل پیشنهادی سه بردار کلیدی را معرفی میکند: بردار وضعیت موجود که نشاندهنده داراییهای دانشی فعلی کارکنان است، بردار وضعیت مطلوب که نشاندهنده دانش موردنیاز برای انجام وظایف سازمانی است، و بردار نیازمندی دانشی که از اختلاف این دو بردار بهدست آمده و شکاف دانشی سازمان را بهصورت کمی اندازهگیری میکند. همچنین یک الگوریتم اولویتبندی ارائه شده است تا وظایف با بیشترین نیاز دانشی را شناسایی، موضوعات دانشی موردنیاز را استخراج و کارکنانی را که نیازمند آموزش هدفمند هستند، تعیین کند. کاربرد مدل از طریق یک مثال فرضی در یک سازمان توسعهدهنده نرمافزار با پنج نقش مدیریتی و شش حوزه دانشی نشان داده شده است. نتایج نشان میدهد که مدل پیشنهادی بهطور مؤثر مداخلات جریان دانش را اولویتبندی میکند و از روشهای موجود در پشتیبانی از نیازمندیهای دانشی مبتنی بر وظیفه و قابلیت اولویتبندی، عملکرد بهتری دارد. این تحقیق یک بنیاد ریاضی دقیق برای برنامهریزی جریان دانش فراهم میآورد و سازمانها را قادر میسازد تا بهطور سیستماتیک شکافهای دانشی خود را شناسایی و برطرف سازند.
کلمات کلیدی : مدلسازی جریان دانش فضای برداری تحلیل شکاف دانشی مدیریت دانش مبتنی بر وظیفه برنامهریزی دانش سازمانی