چارچوب‌های تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی برای طراحی معماری پایدار: بررسی انتقادی و ترکیب مفهومی

چارچوب‌های تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی برای طراحی معماری پایدار: بررسی انتقادی و ترکیب مفهومی

مهدی حبیب اللهی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه بین المللی سوره-

کد IOI مقاله : AAHF-ABGCBE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    پذیرش روزافزون هوش مصنوعی (AI) در تحقیقات معماری، توجه زیادی را به پتانسیل آن برای پشتیبانی از طراحی مبتنی بر پایداری جلب کرده است. با این حال، مطالعات موجود اغلب هوش مصنوعی را در درجه اول به عنوان یک ابزار بهینه‌سازی عملکرد مفهوم‌سازی می‌کنند و بینش محدودی در مورد نقش آن در فرآیندهای تصمیم‌گیری معماری ارائه می‌دهند. این امر منجر به ایجاد یک مجموعه دانش پراکنده شده است که در آن هوش محاسباتی اغلب از استدلال معماری، هدف طراحی و قضاوت زمینه‌ای جدا می‌شود. این مقاله، مروری انتقادی و ترکیبی مفهومی از چارچوب‌های تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی در طراحی معماری پایدار ارائه می‌دهد. این مطالعه با استفاده از یک بررسی ساختاریافته از ادبیات میان‌رشته‌ای، بررسی می‌کند که چگونه رویکردهای مختلف هوش مصنوعی - از مدل‌سازی پیش‌بینی‌کننده و طراحی مولد گرفته تا روش‌های مبتنی بر بهینه‌سازی - در زمینه‌های تصمیم‌گیری معماری قرار می‌گیرند. این بررسی به جای طبقه‌بندی مطالعات صرفاً بر اساس تکنیک‌های الگوریتمی، یک دیدگاه تصمیم‌گیری محور را اتخاذ می‌کند که نقش‌های هوش مصنوعی را در مراحل مختلف طراحی و معیارهای پایداری برجسته می‌کند. این تجزیه و تحلیل، شکاف‌های مفهومی و روش‌شناختی کلیدی در تحقیقات فعلی، از جمله تأکید بیش از حد بر معیارهای عملکرد مجزا، ادغام محدود هوش مصنوعی در مراحل طراحی و توجه ناکافی به عاملیت معماری را شناسایی می‌کند. در پاسخ، این مقاله یک چارچوب مفهومی یکپارچه ارائه می‌دهد که هوش مصنوعی را به عنوان یک میانجی پشتیبان در تصمیم‌گیری معماری مبتنی بر پایداری قرار می‌دهد. این چارچوب، قابلیت‌های هوش مصنوعی را با هدف طراحی، اهداف پایداری چند معیاره و استدلال طراحی تکراری همسو می‌کند و بر مکمل بودن بین هوش محاسباتی و قضاوت معماری تأکید دارد. این مطالعه با بازتعریف هوش مصنوعی به عنوان یک مکانیسم پشتیبانی تصمیم‌گیری به جای یک حل‌کننده مسئله قطعی، به درک نظری منسجم‌تری از طراحی معماری پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی کمک می‌کند. یافته‌ها، پایه و اساسی ساختارمند برای تحقیقات تجربی آینده فراهم می‌کنند و راهنمایی‌هایی را برای محققان و متخصصانی که به دنبال ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در فرآیندهای تصمیم‌گیری معماری مبتنی بر پایداری هستند، ارائه می‌دهند.

کلمات کلیدی : هوش مصنوعی طراحی معماری پایدار تصمیم‌گیری در طراحی طراحی محاسباتی روش‌های مولد و پیش‌بینی