هوش مصنوعی مولد برای طراحی معماری پایدار شخصیسازیشده: رویکردی مبتنی بر چارچوب
هوش مصنوعی مولد برای طراحی معماری پایدار شخصیسازیشده: رویکردی مبتنی بر چارچوب
مهدی حبیب اللهی1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه بین المللی سوره-
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABGCBF
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
فوریت فزاینده چالشهای زیستمحیطی، گفتمان معماری معاصر را به طور قابل توجهی متحول کرده و پایداری را به عنوان یکی از معیارهای اساسی در فرآیندهای تصمیمگیری طراحی قرار داده است. با این حال، علیرغم تأکید روزافزون بر شیوههای معماری پایدار، معماران همچنان با چالش مداومی در تطبیق الزامات عملکرد زیستمحیطی با ترجیحات زیباییشناختی متنوع، انتظارات عملکردی و نیازهای روانشناختی کاربران نهایی مواجه هستند. این تنش بین استراتژیهای طراحی مبتنی بر پایداری و راهحلهای معماری کاربرمحور شخصیسازیشده، یک مشکل طراحی پیچیده ایجاد کرده است که روشهای معماری متعارف اغلب برای حل مؤثر آن تلاش میکنند.
پیشرفتهای اخیر در هوش مصنوعی مولد، با فعال کردن سیستمهای محاسباتی برای تولید جایگزینهای طراحی تطبیقی، تکراری و حساس به زمینه، امکانات جدیدی را برای تغییر گردشهای کاری طراحی معماری معرفی کرده است. برخلاف روشهای طراحی محاسباتی سنتی، سیستمهای هوش مصنوعی مولد ظرفیت ترکیب دانش طراحی در مقیاس بزرگ، تشخیص الگوهای زیباییشناختی نهفته، تفسیر ترجیحات معنایی کاربر و تولید خروجیهای طراحی جدید از طریق فرآیندهای تولیدی مبتنی بر داده را دارند. همزمان، این فناوریها فرصتهایی را برای ادغام معیارهای عملکرد پایداری در طراحی مفهومی در مراحل اولیه ایجاد میکنند و به معماران اجازه میدهند پیامدهای زیستمحیطی را در کنار پارامترهای طراحی مبتنی بر کاربر ارزیابی کنند. این مطالعه یک رویکرد مبتنی بر چارچوب را پیشنهاد میدهد که نقش بالقوه هوش مصنوعی مولد را در ادغام ترجیحات شخصیسازیشده کاربر با اصول طراحی معماری پایدار در یک محیط طراحی محاسباتی یکپارچه بررسی میکند. چارچوب پیشنهادی، طراحی معماری را به عنوان یک تعامل تکراری بین مکانیسمهای استخراج ترجیحات، فرآیندهای مدلسازی مولد مبتنی بر هوش مصنوعی، محدودیتهای عملکرد پایداری و سیستمهای ارزیابی طراحی چندمعیاره مفهومسازی میکند. این تحقیق با ترکیب پیشرفتهای اخیر در طراحی معماری با کمک هوش مصنوعی، نظریه طراحی پایدار و مدلسازی ترجیحات انسانی، یک پایه نظری برای نسل جدیدی از سیستمهای پشتیبانی تصمیمگیری معماری هوشمند ایجاد میکند. یافتهها نشان میدهد که هوش مصنوعی مولد پتانسیل آن را دارد که با کاهش تضاد بین اهداف پایداری زیستمحیطی و انتظارات طراحی فردی، تصمیمگیری معماری در مراحل اولیه را به طور قابل توجهی بهبود بخشد. این مطالعه به بحثهای جاری در مورد رابطه آینده بین هوش مصنوعی، روشهای طراحی انسانمحور و معماری پایدار کمک میکند، در حالی که یک چارچوب مفهومی برای تحقیقات آینده در سیستمهای معماری محاسباتی هوشمند ارائه میدهد.
کلمات کلیدی : هوش مصنوعی مولد معماری پایدار طراحی شخصیسازیشده طراحی محاسباتی مدلسازی ترجیحات انسانی سیستمهای پشتیبانی تصمیمگیری معماری