پلی میان مقیاس‌های ساختمان و شهر: چارچوبی برای تعامل‌پذیری معنایی جهت همگرایی BIM به CIM در مدل‌سازی دیجیتال شهری

پلی میان مقیاس‌های ساختمان و شهر: چارچوبی برای تعامل‌پذیری معنایی جهت همگرایی BIM به CIM در مدل‌سازی دیجیتال شهری

عادل بهادر1 احمد شاهیوندی2

1) دانشجوی دکتری شهرسازی دانشگاه هنر اسفهان،
2) دانشیار گروه شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان،

کد IOI مقاله : AAHF-ABKDBC
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    تلفیق مدل‌سازی اطلاعات ساختمان(BIM) و مدل‌سازی اطلاعات شهر(CIM) به عنوان مانعی کلیدی در توسعه مدل‌های دیجیتال شهری نمود یافته است، اما در حال حاضر چارچوبی منسجم برای این یکپارچه‌سازی وجود ندارد. BIM مدل‌های شیءگرا در سطح ساخت‌وساز از ساختمان‌های خاص ارائه می‌دهد، در حالی که CIM این مفهوم را برای دربرگیری کل سیستم‌های شهری و با استفاده از استانداردهای جغرافیایی مانند CityGML و INSPIRE گسترش می‌دهد. ادبیات موضوع بر تعامل‌پذیری معنایی - که ناشی از تفاوت بین طرح‌های متمرکز بر BIM(مانند IFC) و استانداردهای جغرافیایی مرتبط با CIM است - به عنوان پایدارترین مانع بر سر راه این همگرایی تأکید دارد؛ مانعی که با ناهماهنگی در سطوح جزئیات(LoD)، تنوع داده‌ها و محدودیت‌ها در مقیاس‌پذیری محاسباتی تشدید می‌شود. یافته‌های تجربی اخیر همچنین از یک پارادوکس تعامل‌پذیری پرده برمی‌دارند که در آن، یکپارچه‌سازی سیستم‌های داخلی در کاربردهای فعلی CIM و دوقلوهای دیجیتال شهری(UDT)، به‌طور قابل‌توجهی از اشتراک‌گذاری داده‌ها میان سازمان‌ها پیشی می‌گیرد. این نوشتار با معرفی چارچوب تعامل‌پذیری معنایی BIM به CIM با عنوان BCSIF، به رفع این نقیصه می‌پردازد. این چارچوب دارای ساختاری پنج‌لایه شامل عادی‌سازی طرح‌واره‌ها(Schema Normalization)، نگاشت معنایی و هم‌راستاسازی هستی‌شناسی(Ontology Alignment)، هماهنگ‌سازی سطوح جزئیات(LoD)، فدراسیون مقیاس‌پذیر و یک پروتکل حاکمیتی است. این چارچوب که از طریق سنتز کیفی ادبیات موجود و بررسی تطبیقی پروژه‌های مستندِ یکپارچه‌سازی BIM-CIM(مانند سنگاپور مجازی، شهر سه‌بعدی هلسینکی و دوقلوی دیجیتال دبی) تدوین شده است، به وضوح حاکمیت نهادی را با لایه‌های فنی پردازش داده ترکیب می‌کند و از این رو با پیشنهادهای پیشین که از نظر فنی تفکیک‌شده بودند، متمایز می‌شود. هدف این چارچوب، ارائه یک مسیر ماژولار و قابل‌تکرار برای تبدیل مدل‌های اطلاعاتی در مقیاس ساختمان به بازنمایی‌های دیجیتال شهریِ چندمقیاسی و از نظر معنایی سازگار است، که مستلزم تلاش‌های آتی جهت اعتبارسنجی کاربرد آن از طریق پیاده‌سازی‌های آزمایشی تجربی می‌باشد.

کلمات کلیدی : مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (bim) مدل‌سازی اطلاعات شهر (cim) دوقلوی دیجیتال شهری تعامل‌پذیری معنایی شهرسازی دیجیتال