تحلیل تطبیقی استفاده از مجازاتهای جایگزین حبس در سیاست کیفری ایران و کشورهای اروپایی و ارزیابی میزان تأثیر آن بر کاهش جمعیت کیفری زندانها
تحلیل تطبیقی استفاده از مجازاتهای جایگزین حبس در سیاست کیفری ایران و کشورهای اروپایی و ارزیابی میزان تأثیر آن بر کاهش جمعیت کیفری زندانها
نیلوفر محمودنسب1 فردین رضایی2
1) کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، سنندج، ایران.
2) کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، سنندج، ایران.
کد IOI مقاله
:
ABDE-ABEDGA
محل انتشار :
ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
این پژوهش به بررسی شکلگیری، مبانی حقوقی و شیوه اجرای جایگزینهای حبس در ایران و مقایسه آن با برخی نظامهای حقوقی اروپایی میپردازد و هدف آن ارزیابی میزان کارآمدی این نهادها در کاهش جمعیت کیفری زندانها و بهبود نتایج بازپرورانه است. خاستگاه این تحقیق، نگرانی فزاینده جهانی نسبت به گسترش حبسگرایی، تراکم جمعیت زندانها و ناتوانی مجازاتهای سالب آزادی در تحقق پیشگیری بلندمدت از جرم است. در بسیاری از کشورها ـ از جمله ایران ـ استفاده بیش از حد از مجازات حبس پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و حقوق بشری گستردهای ایجاد کرده و سیاستگذاران را به بازنگری در نقش تدابیر غیرسالب آزادی در نظامهای کیفری معاصر وا داشته است. هدف اصلی پژوهش، ارائه تحلیلی نظاممند و تطبیقی از چارچوب قانونی جایگزینهای حبس در ایران و مقایسه آن با نظامهای نروژ، هلند و سوئد است؛ سه حوزه قضایی اروپایی که به دلیل بهرهگیری پیشرفته و متوازن از مجازاتهای اجتماعی و غیرسالب آزادی شناخته میشوند. این تحقیق در پی شناسایی نقاط قوت، ضعف و فرصتهای اصلاح سیاست کیفری در ایران است. از نظر روششناسی، پژوهش مبتنی بر رویکردی کیفی و حقوق تطبیقی است. متون قانونی، سیاستهای قضایی و سازوکارهای آیینی ایران و کشورهای منتخب اروپایی مورد بررسی قرار گرفته و منابع دانشگاهی، آمارهای کیفری و استانداردهای بینالمللی نظیر قواعد توکیو نیز تحلیل شدهاند. همچنین جدولی تطبیقی برای نمایش تفاوتها در انواع مجازاتها، معیارهای شایستگی، ظرفیتهای اداری و سازوکارهای نظارتی تنظیم گردیده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که نظامهای اروپایی عمدتاً بر خدمات سازمانیافته مراقبت (پروبییشن)، ارزیابی خطر و نیاز، خدمات عمومی، نظارت الکترونیکی و برنامههای درمانمحور تکیه دارند که همگی توسط نهادهای سازمانیافته و کارآمد پشتیبانی میشوند. در مقابل، ایران اگرچه زیرساخت قانونی مناسبی برای جایگزینهای حبس ایجاد کرده، اما در مرحله اجرا با چالشهایی مانند محدودیت منابع، ضعف سازوکارهای نظارت، نبود هماهنگی میاننهادی و مقاومت فرهنگی در میان بخشی از بدنه قضایی روبهروست. این شکافها کارایی تدابیر غیرسالب آزادی را کاهش داده و تأثیر آنها بر کاهش نرخ حبس را محدود میکند. نتیجه پژوهش آن است که ایران از چارچوب قانونی امیدبخشی برخوردار است، اما پیشرفت واقعی مستلزم تقویت ظرفیتهای نهادی، گسترش برنامههای بازپرورانه، سرمایهگذاری در خدمات مراقبت و ایجاد تحول در فرهنگ قضایی به سوی صدور احکام مبتنی بر شواهد است. بهرهگیری از تجربه کشورهای اروپایی میتواند نقش مهمی در ارتقای کارآمدی جایگزینهای حبس در ایران داشته باشد.
کلمات کلیدی : جایگزینهای حبس عدالت کیفری تطبیقی نظامهای مراقبت (پروبییشن) عدالت ترمیمی اصلاحات کیفری