نقش انعطاف‌پذیری شناختی و تنظیم هیجان در ارتقای رشد پس از سانحه: یک مرور روایتی

نقش انعطاف‌پذیری شناختی و تنظیم هیجان در ارتقای رشد پس از سانحه: یک مرور روایتی

پریشاد امیرفتحی1

1) کارشناس ارشد روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اوندوکوز مایس، سامسون، ترکیه

کد IOI مقاله : ABDE-ABHFBD
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
    رشد پس از سانحه (Post-Traumatic Growth; PTG) به تغییرات مثبت روان‌شناختی اشاره دارد که ممکن است در پی تلاش افراد برای سازگاری با رویدادهای بسیار استرس‌زا یا آسیب‌زای زندگی پدیدار شود. این مرور روایتی با تکیه بر چارچوب نظری تدسکی و کالهون، نقش انعطاف‌پذیری شناختی و تنظیم هیجان را در تسهیل فرایند رشد پس از سانحه بررسی می‌کند. در این مقاله، شواهد موجود در پنج حوزه اصلی رشد پس از سانحه، شامل بهبود روابط بین‌فردی، افزایش احساس قدرت فردی، قدردانی بیشتر از زندگی، رشد معنوی یا وجودی، و کشف فرصت‌ها و امکانات جدید، مورد بررسی و تلفیق قرار گرفته است. همچنین، یافته‌های پژوهشی درباره ارتباط میان انعطاف‌پذیری شناختی و راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان با سازگاری روان‌شناختی مثبت پس از تجربه تروما ارزیابی شده و یک مدل مفهومی یکپارچه برای تبیین نقش تعاملی این دو سازه در ارتقای رشد پس از سانحه ارائه می‌شود. در پایان، این مرور با بررسی شواهد مربوط به اثربخشی درمان شناختی ـ رفتاری (CBT)، درمان پذیرش و تعهد (ACT) و مداخلات مبتنی بر ذهن‌آگاهی، پیامدهای بالینی این سازوکارها را جمع‌بندی کرده و ضمن شناسایی محدودیت‌های موجود در پژوهش‌های پیشین، اولویت‌های پژوهشی آینده را پیشنهاد می‌کند.

کلمات کلیدی : رشد پس از سانحه انعطاف‌پذیری شناختی تنظیم هیجان تروما تاب‌آوری روان‌درمانی مدل تدسکی و کالهون