بررسی تأثیر به‌کارگیری فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی در سیستم‌های حسابداری بر کیفیت گزارشگری مالی و بهبود فرآیند تصمیم‌گیری در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس

بررسی تأثیر به‌کارگیری فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی در سیستم‌های حسابداری بر کیفیت گزارشگری مالی و بهبود فرآیند تصمیم‌گیری در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس

فاطمه نیازآذری1

1) دانشجوی دکتری حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران.

کد IOI مقاله : ABDE-ABHGZK
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
    ادغام سریع نوآوری‌های دیجیتال، تغییر پارادایمی را در اکوسیستم‌های مالی شرکت‌ها آغاز کرده و هوش مصنوعی (AI) را به عنوان یک نیروی تحول‌آفرین در سیستم‌های اطلاعات حسابداری (AIS) مدرن قرار داده است. برای شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار عمومی، که در آن ارزش بازار به کیفیت و شفافیت اطلاعات بسیار حساس است، چارچوب‌های سنتی گزارشگری دستی به طور فزاینده‌ای ناکافی هستند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر به‌کارگیری فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی در سیستم‌های حسابداری بر کیفیت گزارشگری مالی و بهبود فرآیندهای تصمیم‌گیری مدیریتی و سرمایه‌گذاری در شرکت‌های پذیرفته شده در بورس است. این مقاله با استفاده از یک رویکرد مرور سیستماتیک، پارادایم‌های نظری معاصر - مانند نظریه نمایندگی، مدل پذیرش فناوری (TAM) و نظریه اقتضایی - را در کنار ادبیات تجربی اخیر ترکیب می‌کند. این مقاله کاربردهای متنوع هوش مصنوعی (از جمله اتوماسیون فرآیند رباتیک، یادگیری ماشین و سیستم‌های حسابداری مبتنی بر ابر) را ترسیم کرده و پیامدهای مستقیم آنها را بر ویژگی‌های گزارشگری کیفی تجزیه و تحلیل می‌کند. این تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که پذیرش هوش مصنوعی با حذف تأخیر انسانی و خطاهای پردازش، ارتباط، دقت، مقایسه‌پذیری و به موقع بودن افشای اطلاعات مالی را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. علاوه بر این، ابزارهای تشخیص ناهنجاری و حسابرسی مستمر مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان مکانیسم‌های دفاعی قدرتمندی عمل می‌کنند که خطرات مدیریت سود، تحریف مالی و کلاهبرداری شرکتی را کاهش می‌دهند. با این حال، یافته‌ها همچنین نشان می‌دهند که موفقیت این فناوری‌ها خودکار نیست؛ بلکه به شدت به نقش واسطه‌ای اعتماد کاربر، استحکام سیستم‌های کنترل داخلی و کاهش سوگیری‌های الگوریتمی متکی است. تحت حاکمیت مناسب، هوش مصنوعی، هوش تجاری پیش‌بینی‌کننده و بلادرنگ را در اختیار مدیران و سرمایه‌گذاران قرار می‌دهد و در نتیجه عدم تقارن اطلاعات را کاهش داده و هزینه سرمایه را پایین می‌آورد. در نهایت، این مطالعه نتیجه می‌گیرد که هوش مصنوعی به عنوان یک مکانیسم حاکمیت استراتژیک عمل می‌کند، نه یک ابزار اتوماسیون صرف. برای به حداکثر رساندن مزایای آن، نهادهای نظارتی و شرکت‌ها باید چارچوب‌های جامعی ایجاد کنند که قابلیت‌های الگوریتمی را با کنترل‌های داخلی قوی و قضاوت حرفه‌ای انسانی متعادل کند.

کلمات کلیدی : هوش مصنوعی کیفیت گزارشگری مالی فرآیند تصمیم‌گیری سیستم‌های اطلاعات حسابداری شرکت‌های پذیرفته شده در بورس