اثر سرعت اسکن و توان لیزر در فرایند SLM بر تشکیل فازهای بینفلزی و پایداری حرارتی سوپرآلیاژهای پایه نیکل
اثر سرعت اسکن و توان لیزر در فرایند SLM بر تشکیل فازهای بینفلزی و پایداری حرارتی سوپرآلیاژهای پایه نیکل
داود صادقی1
1) کارشناسی ارشد مهندسی متریونیک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران.
کد IOI مقاله
:
ABEB-ABFAGF
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
ذوب انتخابی لیزری (SLM) به عنوان یکی از پیشرفتهترین فناوریهای ساخت افزایشی برای تولید قطعات فلزی پیچیده با دقت بالا و عملکرد مکانیکی مطلوب مطرح شده است. در میان مواد مهندسی، سوپرآلیاژهای پایه نیکل به دلیل مقاومت عالی در برابر خزش، مقاومت به اکسیداسیون و پایداری حرارتی بالا، توجه زیادی را در صنایع هوافضا، انرژی و کاربردهای صنعتی دما بالا به خود جلب کردهاند. با این حال، چرخههای سریع گرمایش و سرمایش در فرآیند SLM به شدت بر رفتار حوضچه مذاب، تکامل ریزساختار و تشکیل فازهای بینفلزی تأثیر میگذارند؛ از این رو بهینهسازی پارامترهای فرآیند برای دستیابی به عملکرد قابل اعتماد اهمیت زیادی دارد. در این میان، توان لیزر و سرعت اسکن به عنوان مهمترین پارامترهای مؤثر بر ورودی حرارتی، نرخ سرمایش، سینتیک انجماد و تاریخچه حرارتی در حین ساخت شناخته میشوند. بنابراین، هدف از این مطالعه مروری بررسی تأثیر توان لیزر و سرعت اسکن بر تشکیل فازهای بینفلزی و پایداری حرارتی سوپرآلیاژهای پایه نیکل ساختهشده به روش SLM است. در این مطالعه مروری، مقالات علمی اخیر مرتبط با فرآیند SLM در سوپرآلیاژهای پایه نیکل و سایر سیستمهای فلزی ساختهشده با لیزر به صورت نظاممند بررسی و مقایسه شدند. روابط میان پارامترهای فرآیند، دینامیک حوضچه مذاب، تکامل فازی، تشکیل رسوبات و عملکرد حرارتی بر اساس مشاهدات تجربی و تحلیلهای متالورژیکی گزارششده در منابع علمی به طور جامع ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که توان لیزر تأثیر قابل توجهی بر هندسه حوضچه مذاب، جدایش عنصری، مورفولوژی دانهها و توزیع رسوبات دارد. توان لیزر متوسط موجب بهبود چگالش و یکنواختی ریزساختار میشود، در حالی که توان بیش از حد باعث تجمع حرارتی، درشتشدن دانهها و تشکیل فازهای بینفلزی ترد مانند فازهای Laves و TCP میگردد. همچنین سرعت اسکن تأثیر مستقیمی بر نرخ سرمایش و رفتار انجماد دارد؛ به طوری که سرعتهای اسکن بالاتر معمولاً موجب ریزتر شدن دانهها و کاهش جدایش میشوند، اما مقادیر بسیار بالا میتوانند به افزایش تخلخل و ایجاد عیوب عدم ذوب کامل (Lack-of-Fusion) منجر شوند. نتایج همچنین نشان داد که ترکیب نامناسب توان لیزر و سرعت اسکن میتواند پایداری رسوبات γ′ را کاهش داده و تخریب حرارتی در دماهای بالا را تسریع کند.
کلمات کلیدی : ذوب انتخابی لیزری (slm) سوپرآلیاژهای پایه نیکل توان لیزر سرعت اسکن فازهای بینفلزی