تأثیر هوش مصنوعی در فرآیند کشف جرم، تحلیل ادله الکترونیکی و تضمین عدالت در دادرسی کیفری

تأثیر هوش مصنوعی در فرآیند کشف جرم، تحلیل ادله الکترونیکی و تضمین عدالت در دادرسی کیفری

آرینا عبدالهی1

1) کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، سنندج، ایران.

کد IOI مقاله : ABEB-ABKFKD
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
    هوش مصنوعی (AI) اساساً چشم‌انداز عدالت کیفری مدرن را متحول کرده و آن را از یک مفهوم آینده‌نگر به سنگ بنای کارایی عملیاتی تبدیل کرده است. رشد نمایی داده‌های دیجیتال و پیچیدگی روزافزون جرایم فرامرزی و سایبری، مستلزم قابلیت‌های تحلیلی پیشرفته‌ای است که از محدودیت‌های سنتی انسانی فراتر رود. هدف اصلی این مطالعه، ارزیابی سیستماتیک تأثیر چندوجهی هوش مصنوعی بر فرآیند تحقیقات جنایی، تجزیه و تحلیل کاربردهای تخصصی آن در پزشکی قانونی دیجیتال و ارزیابی انتقادی چالش‌های حقوقی، اخلاقی و حقوق بشری دخیل در تضمین عدالت در طول دادرسی‌های کیفری است. این تحقیق از یک روش‌شناسی جامع کیفی و تحلیلی استفاده می‌کند و دیدگاه‌های میان‌رشته‌ای متنوع از نظریه حقوقی، جرم‌شناسی و علم داده را با هم ترکیب می‌کند. این مطالعه با بررسی ادبیات موجود، معیارهای فناوری و مقررات بین‌المللی در حال تحول، ترکیبی انتقادی از چگونگی تغییر شکل اجرای عدالت توسط مدل‌های یادگیری ماشین و الگوریتم‌های پیش‌بینی ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که هوش مصنوعی به طور قابل توجهی تخصیص منابع اجرای قانون را از طریق پلیس پیش‌بینی‌کننده، شناسایی بیومتریک خودکار و نظارت بلادرنگ بر رسانه‌های اجتماعی برای تشخیص تهدید، بهینه می‌کند. در حوزه پزشکی قانونی دیجیتال، هوش مصنوعی تجزیه و تحلیل سریع مجموعه داده‌های عظیم، از جمله ردیابی تراکنش‌های ارزهای دیجیتال و طبقه‌بندی رسانه‌های غیرقانونی را تسهیل می‌کند. با این حال، این مطالعه خطرات شدیدی مانند پدیده «جعبه سیاه» که در آن منطق الگوریتمی مبهم باقی می‌ماند، بازتولید سوگیری‌های سیستمی از داده‌های آموزشی تاریخی و فرسایش بالقوه فرض برائت را شناسایی می‌کند. این ابزارها اغلب تضادی بین کارایی تحقیقاتی و حفاظت از حریم خصوصی افراد و روند دادرسی عادلانه ایجاد می‌کنند. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که هوش مصنوعی باید به جای جایگزینی برای قضاوت قضایی انسان، به عنوان یک ابزار تحلیلی حمایتی باقی بماند. برای اطمینان از اینکه پیشرفت‌های فناوری، یکپارچگی سیستم حقوقی را به خطر نمی‌اندازند، یک چارچوب حاکمیتی انسان محور مورد نیاز است. این چارچوب باید شفافیت، قابلیت توضیح الگوریتمی و حسابرسی مستقل را در اولویت قرار دهد و تضمین کند که ادغام هوش مصنوعی با اصول اساسی یک محاکمه عادلانه و حقوق بشر جهانی همسو است.

کلمات کلیدی : هوش مصنوعی تحقیقات جنایی پزشکی قانونی دیجیتال دادرسی کیفری حقوق بشر