ارزیابی عملکرد حسگرهای پیزوالکتریک خودتغذیه برای تشخیص ترک و خوردگی در سازه‌های فلزی با استفاده از فناوری برداشت انرژی

ارزیابی عملکرد حسگرهای پیزوالکتریک خودتغذیه برای تشخیص ترک و خوردگی در سازه‌های فلزی با استفاده از فناوری برداشت انرژی

پریا فتحیان1 آرش عزیزپور2 ثنا حسنی3 پوریا احمدی امیرآبادی4 مهرنوش جعفری5

1) دانشجوی کارشناسی رشته فیزیک محض، دانشگاه کردستان،
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی برق گرایش الکترونیک، دانشگاه ملی مهارت شماره
3) دانشجوی کارشناسی رشته فیزیک محض، دانشگاه کردستان،
4) دکترای تخصصی مهندسی برق گرایش الکترونیک . دانشگاه رازی . کرمانشاه .ایران -
5) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی پزشکی گرایش بیوالکتریک . دانشگاه رازی . کرمانشاه .ایران -

کد IOI مقاله : ABGZ-ABKGDG
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در مهندسی و علوم پایه(icnabs.ir)
چکیده :
    پایش سلامت سازه (SHM) برای سازه‌های فلزی - مانند پل‌ها، خطوط لوله و بدنه هواپیما - برای جلوگیری از خرابی‌های ناگهانی ناشی از ترک خوردگی و خوردگی از اهمیت حیاتی برخوردار است. با این حال، استفاده از حسگرهای پیزوالکتریک معمولی در مناطق دورافتاده یا غیرقابل دسترس به دلیل وابستگی آنها به منابع انرژی خارجی و شبکه‌های سیم‌کشی پیچیده محدود می‌شود. حسگرهای پیزوالکتریک خود-تغذیه با ادغام قابلیت‌های حسگری با برداشت انرژی از ارتعاشات محیطی، یک راه‌حل پایدار و مستقل ارائه می‌دهند. این مقاله عملکرد این حسگرها را در تشخیص آسیب‌های سازه‌ای، مانند ترک خوردگی و خوردگی ارزیابی می‌کند. علاوه بر این، به طور سیستماتیک مکانیسم‌های برداشت انرژی، تکنیک‌های حسگری - از جمله امپدانس الکترومکانیکی (EMI) و انتشار آکوستیک (AE) - و همچنین چالش‌ها و استراتژی‌های فنی برای افزایش کارایی را بررسی می‌کند.

کلمات کلیدی : حسگر پیزوالکتریک خودتغذیه برداشت انرژی پایش سلامت سازه (shm) امپدانس الکترومکانیکی (emi) تشخیص ترک و خوردگی