رویکردهای نظریه کوانتومی به ساختارهای گراف فشرده

رویکردهای نظریه کوانتومی به ساختارهای گراف فشرده

محمداسماعیل نیکفر1

1) دانش آموخته دکتری ریاضیات، دکترای تخصصی ریاضی محض، دبیر ریاضی، آموزش و پرورش منطقه ۴، تهران، ایران

کد IOI مقاله : ABKD-ABKHDB
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com)
چکیده :
    یک نمودار فشرده به طور کلاسیک با یکپارچگی تمام نقاط انتهایی چند توپی خودمورفیسم کسری آن مشخص می شود، به این معنی که هیچ نقطه افراطی واقعاً کسری رخ نمی دهد. این مقاله یک دیدگاه کوانتومی-نظری در مورد فشردگی گراف را از طریق واحد جادویی بنیادی مرتبط با گروه اتومورفیسم کوانتومی که بر روی حالات گراف عمل می‌کند، توسعه می‌دهد. در این چارچوب، ما یک خانواده محدب بسته از ماتریس‌های تصادفی مضاعف را معرفی می‌کنیم که بین چند توپ اتومورفیسم کلاسیک و چند توپ اتومورفیسم کامل کسری قرار دارد. نتیجه اصلی ما نشان می‌دهد که فشردگی کوانتومی کلاس بزرگ‌تری از نمودارها را تولید نمی‌کند: هر گرافی که در مفهوم کوانتومی فشرده است در معنای کلاسیک نیز فشرده است. سپس رابطه بین ساختار محدب حاصل و جبر مداری کوانتومی را بررسی می‌کنیم و سلسله مراتبی را ایجاد می‌کنیم که فشردگی کلاسیک، فشردگی کوانتومی و مفاهیم شبه فشرده مربوط به آنها را به هم متصل می‌کند. با استفاده از تکنیک‌های کموتانت، چندین پیامد شناخته‌شده فشردگی کلاسیک را گسترش می‌دهیم و آنالوگ‌های کوانتومی خواص ساختاری، از جمله گذر سخاوتمندانه و گذر از فاصله را فرموله می‌کنیم. این چارچوب همچنین چندین مشکل قبلاً باز را حل می‌کند، نمونه‌های گویا از تقارن‌های کوانتومی را ارائه می‌کند، و شرح مفهومی دقیق‌تری از رابطه بین فرمول‌بندی‌های کلاسیک و کوانتومی فشردگی نمودار ارائه می‌دهد.

کلمات کلیدی : خودریختی‌های گراف گروه‌های خودریختی کوانتومی گراف‌های فشرده چندتوپی‌های خودریختی کسری واحدهای جادویی تقارن کوانتومی گام‌های کوانتومی انتقال حالت کامل