دیدگاه‌های نظریه کوانتومی در مورد فشردگی در ساختارهای گراف

دیدگاه‌های نظریه کوانتومی در مورد فشردگی در ساختارهای گراف

محمداسماعیل نیکفر1

1) دانش آموخته دکتری ریاضیات، دکترای تخصصی ریاضی محض، دبیر ریاضی، آموزش و پرورش منطقه ۴، تهران، ایران

کد IOI مقاله : ABKD-ABKKGF
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com)
چکیده :
    یک گراف از نظر کلاسیک فشرده در نظر گرفته می‌شود زمانی که هر نقطه کرانی از چندضلعی اتومورفیسم کسری آن انتگرال باشد، در نتیجه نقاط کرانی واقعاً کسری را حذف می‌کند. این مطالعه یک چارچوب نظری کوانتومی برای فشردگی گراف بر اساس واحد جادویی اساسی مرتبط با گروه اتومورفیسم کوانتومی که بر روی حالت‌های گراف عمل می‌کند، توسعه می‌دهد. در این محیط، ما یک خانواده محدب بسته از ماتریس‌های تصادفی مضاعف را که بین چندضلعی اتومورفیسم کلاسیک و چندضلعی اتومورفیسم کسری کامل قرار دارند، تعریف می‌کنیم. نتیجه اصلی نشان می‌دهد که فشردگی کوانتومی، کلاس گراف‌های فشرده را بزرگ نمی‌کند: هر گرافی که فشردگی کوانتومی را برآورده کند، لزوماً به معنای کلاسیک فشرده است. ما همچنین ارتباط بین این ساختار محدب و جبر اوربیتال کوانتومی را بررسی می‌کنیم و سلسله مراتبی را ارائه می‌دهیم که فشردگی کلاسیک، فشردگی کوانتومی و انواع شبه فشرده مربوطه آنها را به هم مرتبط می‌کند. از طریق روش‌های مبتنی بر جابجایی، چندین پیامد تثبیت‌شده فشردگی کلاسیک به محیط کوانتومی، از جمله خواص ساختاری مرتبط با گذرپذیری سخاوتمندانه و گذرپذیری فاصله، تعمیم داده می‌شوند. چارچوب پیشنهادی همچنین به چندین سوال حل نشده قبلی می‌پردازد، مثال‌های گویایی از تقارن‌های کوانتومی ارائه می‌دهد و درک مفهومی وسیع‌تری از تعامل بین مفاهیم کلاسیک و کوانتومی فشردگی گراف ارائه می‌دهد.

کلمات کلیدی : نظریه خودریختی گراف گروه‌های خودریختی کوانتومی نظریه گراف فشرده چندضلعی‌های خودریختی کسری ماتریس‌های واحد جادویی تقارن‌های کوانتومی گام‌های کوانتومی انتقال حالت کامل