تعلق محلهای، مسئولیتپذیری جمعی و حقوق برابر استفاده از پارکهای عمومی: نقش تعدیلگر هنجارهای شهروندمداری در تهران
تعلق محلهای، مسئولیتپذیری جمعی و حقوق برابر استفاده از پارکهای عمومی: نقش تعدیلگر هنجارهای شهروندمداری در تهران
نیلوفر ملاحسینی1 فرشاد ولیلو قزلباش2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه محلی گرایش توسعه شهری دانشگاه تهران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه محلی- گرایش توسعه شهری دانشگاه تهران
کد IOI مقاله
:
ABKD-ACAFEB
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com)
چکیده :
پارکهای عمومی شهری، افزون بر کارکردهای زیستمحیطی و اجتماعی، عرصههایی هستند که شهروندان میتوانند در آنها مسئولیتپذیری شهروندی خود را بروز دهند و حقوق برابر در استفاده از فضاهای مشترک تحقق یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تعلق محلهای با مسئولیتپذیری جمعی و پذیرش حقوق برابر استفاده از پارکهای عمومی و همچنین آزمون نقش تعدیلگر هنجارهای شهروندمداری ادراکشده در این روابط انجام شد. این پژوهش با رویکردی کمی، از مجموعهدادهای شامل ۶۵۰ مشاهده در ده محله منتخب شهر تهران استفاده کرد. ابزار اندازهگیری شامل ۲۷ گویه برای سنجش چهار سازه بود و دادهها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی معادلات ساختاری نهفته بررسی شدند. مدل اصلی بر مبنای ۴۸۱ مشاهده کامل برآورد شد و برای ارزیابی تعاملات نهفته از شاخصهای حاصلضربی استفاده گردید. نتایج نشان داد تعلق محلهای با مسئولیتپذیری جمعی رابطه مثبت و معناداری دارد (β = 0.329)، درحالیکه رابطه آن با پذیرش حقوق برابر از نظر آماری معنادار نبود (β = 0.027). همچنین، هنجارهای شهروندمداری با مسئولیتپذیری جمعی (β = 0.322) و پذیرش حقوق برابر (β = 0.259) روابط مثبت و معناداری داشتند؛ بااینحال، هیچیک از دو اثر تعدیلگر فرضشده از نظر آماری معنادار نبودند. مدل بهترتیب ۲۴٫۵ و ۷٫۳ درصد از واریانس دو متغیر وابسته را تبیین کرد. یافتهها نشان میدهند که احساس مسئولیت نسبت به حفاظت و نگهداری فضاهای عمومی لزوماً به پذیرش حقوق برابر تمامی شهروندان در استفاده از این فضاها منجر نمیشود؛ بنابراین، این دو مفهوم باید بهصورت مستقل مورد توجه قرار گیرند.
کلمات کلیدی : تعلق محلهای مسئولیتپذیری جمعی حقوق برابر استفاده هنجارهای شهروندمداری پارکهای عمومی