ممنوعیت حاکمیتی صادرات به‌عنوان قوه قاهره در فروش بین‌المللی پتروشیمی: تحلیل تطبیقی حقوق ایران، CISG، اصول یونیدروا و شرط ICC 2020

ممنوعیت حاکمیتی صادرات به‌عنوان قوه قاهره در فروش بین‌المللی پتروشیمی: تحلیل تطبیقی حقوق ایران، CISG، اصول یونیدروا و شرط ICC 2020

مهدی اسلام پور1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی، واحد خدمات فنی و مهندسی عمومی، شرکت پتروشیمی پارس، عسلویه، ایران

کد IOI مقاله : ABKH-ACZFFH
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com)
چکیده :
    ممنوعیت حاکمیتی صادرات، ریسکی تکرارشونده در تجارت کالاهای پایه است و صنعت پتروشیمی ایران در سال ۱۴۰۵ نمونه‌ای از آن را تجربه کرد. این مقاله با روش تحلیلی ـ تطبیقی و رویکرد کارکردی بررسی می‌کند که چنین ممنوعیتی با چه شرایطی فروشنده را معاف می‌سازد و چه اثری بر بقای قرارداد دارد. چهار منبع مقایسه می‌شود: قانون مدنی ایران، کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا، اصول یونیدروا و شرط قوه قاهره اتاق بازرگانی بین‌المللی. یافته‌ها نشان می‌دهد این منابع در معیار قوه قاهره همگرا اما در بار اثبات، اماره‌ها و آثار حقوقی واگرا هستند. در پایان، شرط قراردادی پیشنهادی برای تخصیص این ریسک ارائه می‌شود.

کلمات کلیدی : قوه قاهره ممنوعیت صادرات عمل حاکمیتی کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا قراردادهای پتروشیمی