هم‌افزایی سیستم‌های غیر فعال و فعال در ارتقاء بهره‌وری انرژی ساختمان‌های بلندمرتبه

هم‌افزایی سیستم‌های غیر فعال و فعال در ارتقاء بهره‌وری انرژی ساختمان‌های بلندمرتبه

سیده زهرا خلخالی1 حانیه انزان پور2

1) کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران.
2) کارشناسی مهندسی معماری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

کد IOI مقاله : ABZE-ABBEGA
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
    این پژوهش به بررسی نقش ادغام سیستم‌های غیر فعال و فعال در ارتقاء بهره‌وری انرژی در معماری ساختمان‌های بلندمرتبه می‌پردازد. با توجه به تقاضای قابل توجه انرژی در ساختمان‌های مرتفع، طراحی همزمان سیستم‌های اقلیمی و فناورانه برای پایداری امری حیاتی است. چالش‌های فزاینده مصرف انرژی، به‌ویژه با برجسته شدن توسعه سریع ساختمان‌های بلندمرتبه در اقلیم‌هایی همچون ایران، ضرورت به‌کارگیری رویکردهای بهینه‌سازی‌شده طراحی انرژی را آشکار می‌سازد. این پژوهش ابتدا به تحلیل استراتژی‌های غیر فعال، شامل جهت‌گیری ساختمان، فرم و طراحی پوسته می‌پردازد و سپس سیستم‌های فعال مانند تهویه مطبوع و کنترل‌های هوشمند را مورد بررسی قرار می‌دهد. این مقاله با استفاده از روش توصیفی و پشتیبانی مطالعات موردی، اثربخشی ترکیب این دو دسته سیستم را ارزیابی می‌کند. یافته‌ها حاکی از آن است که هم‌افزایی بین سیستم‌های غیر فعال و فعال به‌طور چشمگیری بار انرژی را کاهش داده، آسایش حرارتی را بهبود می‌بخشد و پایداری زیست‌محیطی را در طراحی ساختمان‌های بلندمرتبه ارتقاء می‌دهد. بنابراین، این رویکرد یکپارچه باید به عنوان یک اصل اساسی در طراحی ساختمان‌های بلندمرتبه معاصر تثبیت گردد.

کلمات کلیدی : معماری پایدار ساختمان بلندمرتبه سیستم‌های غیر فعال سیستم‌های فعال بهره‌وری انرژی مصرف انرژی