بهینهسازی عملکرد نیروگاههای حرارتی با استفاده از سوختهای زیستی (Biofuels) جهت کاهش انتشار گازهای گلخانهای.
بهینهسازی عملکرد نیروگاههای حرارتی با استفاده از سوختهای زیستی (Biofuels) جهت کاهش انتشار گازهای گلخانهای.
ارش شهبازی دستجرده1
1) کارشناس مهندسی مکانیک دانشگاه شهرکرد
کد IOI مقاله
:
ABZE-ABHGGZ
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
با توجه به ضرورتهای فزاینده زیستمحیطی و نیاز به گذار از اقتصاد خطی به سمت اقتصاد چرخشی، این مطالعه به بررسی جامع اثرات همسوزی سوختهای زیستی (بیودیزل) بر عملکرد ترمودینامیکی و پروفایل آلایندگی نیروگاههای حرارتی میپردازد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل چالشها و فرصتهای ناشی از جایگزینی سوختهای فسیلی با ترکیبات بیودیزل (B20 و B50) و یافتن نقطه بهینه عملیاتی جهت کمینهسازی اثرات مخرب اقلیمی است. در این راستا، یک مدل عددی معتبر جهت شبیهسازی فرآیند احتراق توسعه یافته و با دادههای آزمایشگاهی اعتبارسنجی گردید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که اگرچه کاهش ارزش حرارتی پایین (LHV) سوختهای زیستی منجر به افت اندک در بازده حرارتی کلی سیستم میشود، اما این پدیده با افزایش محتوای اکسیژن پیوندی در سوخت، با بهبود کیفیت احتراق و کاهش چشمگیر انتشار ذرات معلق (PM) و اکسیدهای نیتروژن همراه است. تحلیلهای اگزرژی و حساسیت نشان داد که دمای شعله و ضریب هوای اضافی (λ) نقش مهمی در کنترل نرخ تخریب انرژی و میزان آلایندگی دارند؛ بهطوری که مقدار λ=1.15به عنوان نقطه بهینه عملیاتی شناسایی شد. همچنین، نتایج حاصل از بهینهسازی چندهدفه نشان داد که میتوان با مدیریت استراتژیک ترکیب سوخت، تعادلی پایدار میان کاهش انتشار دی اکسید کربن و حفظ پایداری اقتصادی نیروگاه برقرار کرد.
کلمات کلیدی : همسوزی سوختهای زیستی احتراق تحلیل اگزرژی بهینهسازی چندهدفه مدیریت استراتژیک انرژی