تثبیت خاک‌های فروریزشی: چالش‌ها، روش‌ها و ملاحظات مهندسی

تثبیت خاک‌های فروریزشی: چالش‌ها، روش‌ها و ملاحظات مهندسی

ملیحه عصمتی1 آرمین حاتمی راد2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران،
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران

کد IOI مقاله : ABZE-ABHZAE
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com)
چکیده :
    خاک‌های فروریزشی نوعی خاک غیراشباع هستند که هنگام خیس شدن تحت بار، کاهش ناگهانی حجم را تجربه می‌کنند. این رفتار می‌تواند باعث آسیب جدی به پی‌ها، جاده‌ها و سایر سازه‌های مهندسی عمران شود. چنین خاک‌هایی معمولاً در مناطق خشک و نیمه‌خشک یافت می‌شوند و اغلب حاوی ساختارهای سست و متخلخلی هستند که توسط عوامل سیمانی ضعیف مانند رس، گچ یا نمک به هم متصل شده‌اند. هنگامی که آب به خاک نفوذ می‌کند، این پیوندها حل یا ضعیف می‌شوند و منجر به فروپاشی سریع ساختار خاک می‌شوند. بنابراین، تثبیت خاک‌های فروریزشی یک جنبه حیاتی در مهندسی ژئوتکنیک است. تکنیک‌های مختلفی برای کاهش پتانسیل فروپاشی، از جمله تراکم مکانیکی، تثبیت شیمیایی با افزودنی‌هایی مانند آهک و سیمان و پیش خیس شدن، توسعه یافته‌اند. انتخاب یک تکنیک تثبیت مناسب به خواص خاک، شرایط محیطی و الزامات پروژه بستگی دارد. درک مکانیسم‌های فروپاشی خاک و اثربخشی روش‌های تثبیت به مهندسان کمک می‌کند تا زیرساخت‌های ایمن‌تر و بادوام‌تری طراحی کنند.

کلمات کلیدی : خاک‌های فروریزشی تثبیت خاک مهندسی ژئوتکنیک پتانسیل فروریزش تثبیت شیمیایی