نقش پوترسین در تعدیل استرس اکسیداتیو ناشی از خشکی در ژنوتیپ های لوبیا COS16 و کوشا

نقش پوترسین در تعدیل استرس اکسیداتیو ناشی از خشکی در ژنوتیپ های لوبیا COS16 و کوشا

سارا معینی1 منیژه سبکدست2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک و به نژادی کیاهی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، ایران-
2) دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، ایران-

کد IOI مقاله : ACCA-ACAGEC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و فن آوری های نو(secongress.com)
چکیده :
    کم‌آبی یکی از مهم‌ترین عوامل محدودکننده‌ی تولید لوبیا (Phaseolus vulgaris L.) است. پلی‌آمین‌هایی مانند پوتریسین (Put) در پایدارسازی غشا، تنظیم اسمزی و جاروب گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) نقش دارند و از این طریق ممکن است تحمل به خشکی را بهبود دهند. در این پژوهش، اثر محلول‌پاشی پوتریسین بر تنش خشکی در دو ژنوتیپ لوبیا (ژنوتیپ متحمل COS16 و ژنوتیپ حساس کوشا) در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه‌ی طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار بررسی شد. تیمارها شامل سه سطح خشکی (۸۰ درصد ظرفیت زراعی (FC) به‌عنوان شاهد، ۶۰ درصد FC به‌عنوان تنش متوسط و ۳۰ درصد FC به‌عنوان تنش شدید) و چهار غلظت پوتریسین (۰، ۱، ۲ و ۳ میلی‌مولار) بود. محتوای پراکسید هیدروژن (H₂O₂)، مالون‌دی‌آلدئید (MDA)، شاخص نشت یونی (ELI)، فعالیت آنزیم‌های آسکوربات پراکسیداز (APX) و کاتالاز (CAT)، و محتوای پرولین و پروتئین کل (TP) اندازه‌گیری شد. تنش خشکی به‌طور معنی‌داری H₂O₂، MDA و ELI را افزایش داد و فعالیت APX و CAT را نیز بالا برد. محلول‌پاشی پوتریسین، به‌ویژه با غلظت ۲ میلی‌مولار، موجب کاهش H₂O₂ و MDA و افزایش بیشتر فعالیت APX و CAT در هر دو ژنوتیپ شد. در مجموع، ژنوتیپ COS16 تحمل بیشتری به خشکی نسبت به کوشا نشان داد که با آسیب اکسیداتیو کمتر و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان بیشتر همراه بود، و پوتریسین آسیب اکسیداتیو ناشی از خشکی را بیش از پیش کاهش داد.

کلمات کلیدی : آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان لوبیا تنش خشکی آسیب اکسیداتیو پوتریسین