تقارن کوانتومی و فشردگی در گرافها: رویکردی هندسی-محدب
تقارن کوانتومی و فشردگی در گرافها: رویکردی هندسی-محدب
محمداسماعیل نیکفر1
1) دانش آموخته دکتری ریاضیات، دکترای تخصصی ریاضی محض، دبیر ریاضی، آموزش و پرورش منطقه ۴، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
ACCA-ACZCDC
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و فن آوری های نو(secongress.com)
چکیده :
فشردگی در نظریه گراف را میتوان از طریق ساختار چندضلعی اتومورفیسم کسری، به ویژه با این الزام که تمام نقاط انتهایی آن با ماتریسهای انتگرالی مطابقت دارند، توصیف کرد. این مقاله با گنجاندن واحد جادویی اساسی ناشی از عملکرد یک گروه اتومورفیسم کوانتومی روی رئوس یک گراف، بسط کوانتومی این دیدگاه را توسعه میدهد. بر این اساس، ما یک مجموعه محدب بسته از ماتریسهای تصادفی مضاعف را معرفی میکنیم که یک موقعیت میانی بین چندضلعی اتومورفیسم کلاسیک و چندضلعی اتومورفیسم کسری کامل را اشغال میکند. ما ثابت میکنیم که اعمال فشردگی کوانتومی، خانواده وسیعتری از گرافها نسبت به فشردگی کلاسیک ایجاد نمیکند: یعنی، هر گرافی که فشرده کوانتومی باشد، از نظر کلاسیکی نیز فشرده است. سپس رابطه بین مجموعه محدب حاصل و جبر اوربیتال کوانتومی بررسی میشود که منجر به یک سلسله مراتب ساختار یافته میشود که فشردگی کلاسیک، فشردگی کوانتومی و مفاهیم شبه فشردگی مربوطه را به هم متصل میکند. با استفاده از تکنیکهای جابجایی و جبری، نشان میدهیم که تعدادی از پیامدهای ساختاری شناخته شده فشردگی کلاسیک در چارچوب کوانتومی باقی میمانند. به طور خاص، این روشها، آنالوگهای کوانتومی نتایج مربوط به انتقالپذیری سخاوتمندانه و انتقالپذیری فاصله را ارائه میدهند. این چارچوب همچنین به حل چندین سوال در مورد تقارنهای گراف کوانتومی کمک میکند و نظریه را از طریق مثالهای نمایشی نشان میدهد. به طور کلی، نتایج، دیدگاهی یکپارچه برای درک چگونگی تعامل تقارنهای کلاسیک و کوانتومی با تحدب، ساختارهای خودریختی و فشردگی در گرافها ارائه میدهد.
کلمات کلیدی : خودریختیهای گراف گروههای خودریختی کوانتومی گرافهای فشرده خودریختیهای کسری چندوجهیهای خودریختی ماتریسهای یکانی جادویی تقارن کوانتومی گشتهای کوانتومی انتقال کامل حالت