تقارن‌های کوانتومی و فشردگی گراف: دیدگاهی هندسی-محدب

تقارن‌های کوانتومی و فشردگی گراف: دیدگاهی هندسی-محدب

محمداسماعیل نیکفر1

1) دانش آموخته دکتری ریاضیات، دکترای تخصصی ریاضی محض، دبیر ریاضی، آموزش و پرورش منطقه ۴، تهران، ایران

کد IOI مقاله : ACCA-ACZEFC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و فن آوری های نو(secongress.com)
چکیده :
    در نظریه گراف، فشردگی ارتباط نزدیکی با ساختار چندضلعی اتومورفیسم کسری دارد، به طوری که فشردگی کلاسیک با این ویژگی مشخص می‌شود که تمام نقاط انتهایی این چندضلعی انتگرال هستند. این مقاله با در نظر گرفتن واحد جادویی اساسی مرتبط با عملکرد یک گروه اتومورفیسم کوانتومی روی مجموعه رئوس یک گراف، این دیدگاه هندسی-محدب را به محیط کوانتومی تعمیم می‌دهد. با استفاده از این ساختار، ما یک خانواده محدب بسته از ماتریس‌های تصادفی مضاعف را تعریف می‌کنیم که بین چندضلعی اتومورفیسم کلاسیک و چندضلعی اتومورفیسم کسری قرار دارد. ما ثابت می‌کنیم که فشردگی کوانتومی، کلاس گراف‌های فشرده را بزرگ نمی‌کند: هر گراف فشرده کوانتومی لزوماً به معنای کلاسیک فشرده است. ما همچنین ارتباط بین این مجموعه محدب میانی و جبر اوربیتال کوانتومی را بررسی می‌کنیم و یک چارچوب سلسله مراتبی مربوط به فشردگی کلاسیک، فشردگی کوانتومی و مفاهیم شبه فشردگی مرتبط با آنها را به دست می‌آوریم. از طریق روش‌های مبتنی بر جابجایی و جبری، نشان می‌دهیم که چندین ویژگی ساختاری که به طور سنتی با گراف‌های فشرده کلاسیک مرتبط هستند، در زمینه کوانتومی معتبر باقی می‌مانند. به طور خاص، ما معادل‌های کوانتومی نتایج مربوط به انتقال‌پذیری سخاوتمندانه و انتقال‌پذیری فاصله را به دست می‌آوریم. چارچوب پیشنهادی همچنین به چندین سوال در مورد تقارن‌های کوانتومی گراف‌ها می‌پردازد و از طریق مثال‌های نمایشی نشان داده می‌شود. در مجموع، این نتایج یک چارچوب جبری-محدب یکپارچه برای بررسی تعامل بین تقارن‌های کلاسیک و کوانتومی، ساختارهای خودریختی و فشردگی در نظریه گراف ارائه می‌دهند.

کلمات کلیدی : تقارن گراف خودریختی‌های گراف گروه‌های خودریختی کوانتومی گراف‌های فشرده خودریختی‌های کسری چندوجهی‌های خودریختی ماتریس‌های یکانی جادویی تقارن کوانتومی گشت‌های کوانتومی انتقال کامل حالت